Η ιστορία του Σωτήρη

Ο κάθε σκύλος είναι διαφορετικός καθώς επίσης και το περιβάλλον που ζει. Έχουμε τις κατάλληλες γνώσεις πριν διαπιστώσουμε ότι ο φιλαράκος μας δεν φέρεται «σωστά»;
Κανόνες Δ. Συζήτησης
Παρακαλούμε χρησιμοποιήστε την αναζήτηση πριν ανοίξετε θέμα. μπορεί να υπάρχει.
Απάντηση
Άβαταρ μέλους

Topic author
Giorgis T
Forum Trainer
Δημοσιεύσεις: 130
Εγγραφή: 29 Μάιος 2015, 21:49
Όνομα: Giorgis
Has thanked: 16 times
Been thanked: 17 times

Η ιστορία του Σωτήρη

Δημοσίευση από Giorgis T » 10 Φεβ 2018, 19:32

Από μικρή αγαπούσα τα σκυλιά, αλλά στο σπίτι δεν μας άφηναν να έχουμε ζώα. Κάποια στιγμή εντελώς ξαφνικά βρέθηκα με Τον Ρίκο! Δυστυχώς, η κίνηση μου ήταν πρόωρη και έτσι, εξαιτίας της έλλειψης ωριμότητας που με διέκρινε, αναγκάστηκα να τον δώσω. 'Ήθελα όμως έναν άλλον σκύλο, για να του δώσω ότι δεν μπόρεσα να προσφέρω στον Ρίκο μου… Κατέληξα ότι ένας μικρόσωμος, θα ήταν η ιδανική λύση για μένα και το διαμέρισμα μου. Και θα είχα τη δυνατότητα να του προσφέρω όλα τα όμορφα και τρυφερά συναισθήματα που νιώθω για τα ζώα.

Μια μέρα μου λέει μια φίλη, ότι γνωστή της χαρίζει ένα τσιουάουα! Απαντάω αμέσως : το θέλω! Συναντιόμαστε με τη κυρία και το σκυλάκι σε ένα καφέ. Εκείνο, κάνει σα μανιακό, γαβγίζει συνέχεια και γω το κοιτάω απορημένα. “Πώς θα το πάρω σπίτι, ρωτάω”; Και εκείνη χωρίς να χάσει τη ψυχραιμία της μου απαντά, “τα πας μια χαρά, πρώτη φορά κάθεται δίπλα σε άγνωστο άνθρωπο τόσο γρήγορα”! Στο τέλος της συνάντησης μου αφήνει τον Σώτο στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου, μαζί με όλη του τη προίκα και με αφήνει αποσβολωμένη και εμφανώς προβληματισμένη.

Από τη πρώτη στιγμή που μείναμε μόνοι, ο σκύλος μου δείχνει καθαρά ότι έχει πολλά και μεγάλα προβλήματα. Τις πρώτες μέρες με δαγκώνει δυνατά, κάνει την ανάγκη του μέσα στο σπίτι, γαβγίζει συνέχεια, δεν θέλει να με χάνει από τα μάτια του ούτε λεπτό και τελικά καταλαμβάνει και το κρεβάτι μου!

Μία εβδομάδα μετά, πρέπει να λείψω από το σπίτι για μερικές ώρες. Γυρίζοντας, βρίσκω σημείωμα από τους γείτονες ότι θα μου κάνουν ασφαλιστικά μέτρα για να με διώξουν! Ο μικρός ούρλιαζε διαρκώς και είχε ξεσηκώσει όλη τη γειτονιά..

Μέσα στην απελπισία μου, ρωτάω τον κτηνίατρο τι να κάνω για να διορθώσω τη συμπεριφορά του. “Χτύπα τον λιγάκι στη μύτη” μου απαντάει ευθαρσώς. Προσπαθώ να ακολουθήσω την οδηγία του, αλλά το σκυλί δεν ανταποκρίνεται θετικά. Αναγκαστικά ψάχνω για εκπαιδευτή. Η εκπαιδεύτρια που βρήκα, μου ζητάει να τον κοιτάζω στα μάτια επίμονα μέχρι να κοιτάξει αλλού για να του επιβληθώ, να μην τον έχω στον ίδιο χώρο με εμένα στο σπίτι, να τον τινάζω από το σβέρκο όταν δεν ακούει και να φεύγω από το σπίτι για 10 λεπτά στην αρχή, ανεβάζοντας το χρόνο σταδιακά. Το πείραμα στέφεται με πλήρη αποτυχία! ΄Η ο σκύλος, δεν καταλαβαίνει την επιβολή ή η εκπαιδεύτρια δεν μπορεί να μου μεταδώσει σωστά τις γνώσεις της…

Έτεροι ειδήμονες, μου πρότειναν για να ηρεμήσει, να του φορέσω πνίχτη, ηλεκτρικό κολάρο, κολάρο ψεκασμού, να τον αφήνω νηστικό και γω δε ξέρω τι άλλο. Μα όλοι πια ξέρουν;; Και αφού ξέρουν και είναι τόσο εύκολο, γιατί εμείς δεν βρίσκουμε λύση; Τι κάνουμε λάθος;

Πλήρως απογοητευμένη, αποσυντονισμένη και εξαντλημένη πηγαίνω μια μέρα σε μια εκδήλωση ενός φιλοζωικού σωματείου. Και επειδή δεν τολμάω να αφήσω τον Σώτο μου μόνο του, τον έχω μαζί μου. Παρατηρώ σε ένα σταντ, μια ταμπελίτσα: " εκπαιδευτικές συμβουλές". Σκέφτομαι, ας κάνω και αυτή την προσπάθεια και πλησιάζω να ρωτήσω. Ο κύριος που απαντά στις ερωτήσεις μου είναι πολύ ευγενικός. Μου εξηγεί τι είναι θετική εκπαίδευση και πως χρησιμοποιεί την επιβράβευση (ΔΕΝ γνώριζα ότι υπάρχουν είδη εκπαίδευσης !). Μου μιλάει για τη θεωρία της κυριαρχίας και το πώς αυτή δημιουργήθηκε και από ποιόν. Επίσης, με ποιο τρόπο, αυτός που την δημιούργησε, την κατέρριψε τελικά και γιατί. Μου ξεκαθαρίζει ότι η βία φέρνει μόνο βία και ότι ο μικρός μου Σώτος δεν γαυγίζει για να κάνει επίδειξη δυνάμεων και κυριαρχίας, αλλά απλά, υποφέρει γιατί φοβάται τα πάντα, ανθρώπους, ήχους, ζώα και το κυριότερο, φοβάται μη με χάσει… “Δεν έχει κοινωνικοποιηθεί” μου τονίζει “και για αυτό παρουσιάζει αυτά τα προβλήματα”…

Μιλάει ήρεμα, πειστικά, με επιχειρήματα και τον ακούω με όλο και περισσότερο ενδιαφέρον μιας και διαπιστώνω ότι υπάρχει και άλλη οπτική γωνία για το θέμα μας. Ο Σώτος πάλι, προσκολλημένος στην αγκαλιά μου, κοιτάει με καχυποψία τους πάντες γύρω του, γρυλίζει και γαβγίζει με το παραμικρό…

Αποφασίζω να δοκιμάσω. Άλλωστε, δεν έχω και άλλες επιλογές την δεδομένη στιγμή. Ρωτάω που θα γίνει η συνάντηση και μου απαντάει : “η εκπαίδευση ξεκινά μέσα στο σπίτι σας και με τη συμμετοχή όλης της οικογένειας”. Έτσι, δύο μέρες μετά έρχεται σπίτι μας. Ο Σώτος δεν σταματά να γαυγίζει. Όμως ο θετικός εκπαιδευτής είναι ήρεμος και απτόητος. Θα το παλέψουμε να τον κάνουμε ξανά, σκύλο. Στη συνάντηση μας εξηγεί ένα σωρό πράγματα. Ζητάει εξετάσεις (κανείς, ούτε οι 3 γιατροί που τον είχα ήδη πάει δεν μου είχαν πει να ελέγξω την υγεία του), μου εξηγεί τα πλεονεκτήματα της στείρωσης, μου δίνει οδηγίες για την αποπαρασίτωση και μου δίνει πρόγραμμα για το άγχος αποχωρισμού και την κοινωνικοποίηση του μικρού μου φίλου. Μου μιλάει για ανθοοιάματα, απαγορεύει ρητώς την χρήση οποιασδήποτε μορφής βίας και μου ζητάει να κάνω υπομονή και να ακολουθήσω κατά γράμμα τις οδηγίες του και να τον ενημερώνω καθημερινά.

Την τέταρτη εβδομάδα πια, τα πρώτα αποτελέσματα είναι ορατά. Ο Σώτος μου γαυγίζει λιγότερο, κάνει την ανάγκη του εκτός σπιτιού, έχει αρχίσει να κοινωνικοποιείτε με ανθρώπους και ζώα και στην τέταρτη συνάντηση μας με τον εκπαιδευτή, αφήνεται πια στην αγκαλιά του… Ο Σώτος, που δεν άφηνε άνθρωπο να τον πλησιάσει!… “Έχουμε δρόμο ακόμα αρκετό, δεν σταματάμε, προχωράμε με την ίδιο τρόπο” μου τονίζει ο εκπαιδευτής. “Η λύση στο πρόβλημα του Σώτου είναι να μάθει ότι ο κόσμος μας είναι ασφαλής, να αποκτήσει εμπειρίες και να ζήσει την ζωή του με αγάπη και ασφάλεια. Η υπομονή, είναι πολύ σημαντικό όπλο για εμάς”, στην όλη προσπάθεια. Και η αλήθεια είναι ότι τώρα πια που έχω καταλάβει γιατί, είναι άκρως απαραίτητο να έχω υπομονή στην προσπάθεια αυτή.

Αλήθεια, αυτός πρέπει να είναι και ο στόχος μας όταν αποκτούμε σκύλο. Να τον αγαπάμε, να τον προσέχουμε, να μη χρησιμοποιούμε βία πάνω του και να μοιραζόμαστε τη ζωή μας με ηρεμία και ασφάλεια. Και φυσικά, να μη το βάζουμε κάτω όταν δούμε τις δυσκολίες αλλά να προσπαθούμε να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα με τον κατάλληλο τρόπο. Για την εκπλήρωση αυτού του ονείρου, θα συνεχίσω να παλεύω για το μικρό μου σκυλάκο που είναι ανεκτίμητο και αναπόσπαστο μέλος της οικογενείας μου. Θα σβήνουμε από την λίστα μας τα προβλήματα ένα-ένα και θα ζήσουμε γαλήνια μαζί.

Κλείνοντας θα ήθελα να προσθέσω το εξής. Μην ακούτε τις οδηγίες που ο καθένας θα σας δώσει. Όλοι ξέρουν, έτσι λένε, από σκυλιά και όλοι έχουν άποψη. Όμως, αποδεικνύεται ότι στην πραγματικότητα μόνο οι σωστοί επαγγελματίες ξέρουν. Όλοι οι υπόλοιποι, απλά, με τις συμβουλές που αφειδώς μοιράζουν δεξιά και αριστερά, μόνο ζημιά κάνουν ...

Στο κάτω-κάτω, σκεφτείτε ότι ακόμα και εμείς οι άνθρωποι εάν δεν μπορούσαμε να μιλήσουμε, θα θέλαμε να μας φέρονται μόνο με αγάπη και στοργή…

Ελένη

Αυτό το θέμα έχει 2 απαντήσεις

Πρέπει να είστε εγγεγραμμένο μέλος για να δείτε τις υπόλοιπες απαντήσεις.


Εγγραφή Σύνδεση
 
Απάντηση

Επιστροφή στο “Η ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ του σκύλου μας!”

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτήν τη Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 10 επισκέπτες