Κρίση φόβου προς εμένα

Ο κάθε σκύλος είναι διαφορετικός καθώς επίσης και το περιβάλλον που ζει. Έχουμε τις κατάλληλες γνώσεις πριν διαπιστώσουμε ότι ο φιλαράκος μας δεν φέρεται «σωστά»;
Κανόνες Δ. Συζήτησης
Παρακαλούμε χρησιμοποιήστε την αναζήτηση πριν ανοίξετε θέμα. μπορεί να υπάρχει.
Απάντηση
Άβαταρ μέλους

Topic author
vanavana
Dog Star ¤¤¤
Δημοσιεύσεις: 1788
Εγγραφή: 16 Μαρ 2015, 13:50
Όνομα: Vana
Τοποθεσία: Βόλος
Has thanked: 121 times
Been thanked: 91 times
Gender:

Re: Κρίση φόβου προς εμένα

Δημοσίευση από vanavana » 28 Μαρ 2017, 13:18

Νομίζω οτι έχω καιρό να σας ενημερώσω, οπότε λέω να σας πω τα νέα μας. Πριν από δυο ημέρες ο Τερούλης την κοπάνησε από την πόρτα του γκαράζ, εξαιτίας κακής συνεννόησης δικιάς μου και του συζύγου. Όταν ανοίγει η γκαραζόπορτα, φροντίζω να έχω τον Τέρυ μέσα ή αν δε θέλει να μπει, είμαι μαζί του και φροντίζω να μην την κοπανήσει. Την ημέρα λοιπόν που μας ξέφυγε είχαμε μια επανάληψη από τα ίδια. Δυο ώρες έξω, βόλτες στη γειτονιά, άρνηση να μπει μέσα, απομάκρυνση όταν πήγαινα να τον φωνάξω κλπ. Σα να μην πέρασε μια μέρα... Τελικά άφησα την γκαραζόπορτα μισάνοιχτη, πήρα το νερό που έχω έξω - για να διψάσει- και όταν ο κύριος αποφάσισε οτι είχε χορτάσει βόλτα και ήθελε να πιει νερό, μπήκε μέσα κι εγώ έκλεισα . Εχω καταλήξει στο ότι η απομάκρυνση από κοντά μου όταν είναι έξω, είναι συνέπεια της επιθυμίας του να βολτάρει και να μπει όταν αυτός θέλει, δεν έχει να κάνει με φόβο προς εμένα. Απλά έχει καταλάβει οτι όταν είναι έξω και τον καλώ, είναι για να μπει μέσα κι αυτό δεν το θέλει. Για να πω την αλήθεια εγώ είχα φοβηθεί οτι λόγω στέρησης, θα ήταν πιο έξαλλος και δε θα επέστρεφε με τίποτα αλλά πάλι καλά...
Το ωραίο είναι όμως οτι μετά από εκείνη τη βόλτα- που μάλλον την είχε ανάγκη- τον έχουν πιάσει τρελές αγάπες. Τόσο γλύψιμο στη μούρη είχα να φάω πολύ καιρό από τον Τέρυ. Όσον αφορά την πρόοδο, είμαστε στη φάση που με αφήνει να τον πασπατεύω και να κρατάω και το λουρί, χωρίς να το τραβάω όμως. Θα αφήσω λίγες ημέρες ακόμα έτσι και μετά θα τον βάλω στην τελική φάση.

Άβαταρ μέλους

Μυρτώ
Club Member
Δημοσιεύσεις: 816
Εγγραφή: 28 Νοέμ 2015, 23:00
Όνομα: Παρασκευή
Τοποθεσία: Γέρακας
Has thanked: 386 times
Been thanked: 161 times
Gender:

Re: Κρίση φόβου προς εμένα

Δημοσίευση από Μυρτώ » 28 Μαρ 2017, 14:10

Ρε τον μπαγάσα, τον αλητάκο... δεν έχασε την ευκαιρία να την κοπανήσει :evil: ...2 ωρίτσες όμως μόνο, έτσι για να θυμηθούμε λίγο τα ''παλιά''... μην το παρακάνουμε κιόλας και μείνουμε κι απέξω cc1: ...κι επειδή ξέρουμε ότι μάλλον κάναμε κάτι που δεν αρέσει στη μαμά... δεν την καλοπιάνουμε κιόλας με πολλές αγάπες και γλυψοφιλιά, να σιγουρέψουμε ότι όλα καλά, ε; lau2: Δηλώνω ''φαν'' του Τερούλη :002
...κι όσο για το λουρί και τα υπόλοιπα, είμαι σίγουρη ότι όλα θα γίνουν με τον καιρό, όσο θα ''εδραιώνεται'' η σύνδεση με την οικογένεια, η εμπιστοσύνη κι η αγάπη. Αναμένουμε τις εξελίξεις από την επόμενη φάση (bs)
''...τό νοῦ σας : ἀπό μᾶς ἡ ἄνοιξη ἐξαρτᾶται.
Νά ξαναδώσουμε στά πόδια μας τό χῶμα. Τό πράσινο στό πράσινο τόν ἄνθρωπο τοῦ Νεάντερταλ στόν ἄνθρωπο τοῦ Νεάντερταλ. Δέν ὠφελοῦν πιά οἱ μυῶνες
θέλει ἀγάπη θηριώδη
θέλει πήδημα τίγρισσας μές στίς ἰδέες...''

Άβαταρ μέλους

Μυρτώ
Club Member
Δημοσιεύσεις: 816
Εγγραφή: 28 Νοέμ 2015, 23:00
Όνομα: Παρασκευή
Τοποθεσία: Γέρακας
Has thanked: 386 times
Been thanked: 161 times
Gender:

Re: Κρίση φόβου προς εμένα

Δημοσίευση από Μυρτώ » 28 Μαρ 2017, 15:29

Λοιπόν, είπα να γράψω εδώ ένα πρόσφατο περιστατικό με τον Πούμπα, που θεωρώ ότι εμμέσως σχετίζεται με το θέμα... με την έννοια ότι ...άμα το σκυλί έχει υπάρξει ελεύθερος αλητάμπουρας με ισχυρό ταπεραμέντο... Καλό Κουράγιο και ''Βοήθειά μας'' heat:

Εδώ και ένα χρόνο, η περίφραξη του κήπου έχει τελειοποιηθεί -ειδικά για τον Πούμπα για να μην μπορεί να το σκάσει- με κοτετσόσυρμα ισχυρό, καλοτεντωμένο, στηριγμένο σε πασάλους και επιπλέον πάνω σε ρομβοειδή καλαμωτή και όλα 20-30 πόντους μέσα στο έδαφος (για να μην καταφέρει να βγει σκάβοντας)... και όλα αυτά με την δικιά μου επιμονή ότι πρέπει να είναι αδιαπέραστη η περίφραξη, αλλιώς ο αλητάμπουρας, όπως μας είχε αποδείξει, όταν ''του τη δώσει'' δεν κρατιέται με ''προχειροδουλειές''.
Ήμασταν λοιπόν ήσυχοι και σίγουροι πως ό,τι κι αν κάνει δεν μπορεί να βγει... και πράγματι από πέρσι τέτοιον καιρό που για χάρη του αλλάξαμε όλη την περίφραξη και μπήκε το κοτετσόσυρμα, δεν είχε ξαναφύγει, κι ούτε καν προσπαθούσε (νόμιζα...).
Να διευκρινίσω εδώ ότι, σχετικά σύντομα από την στιγμή που έγινε μέλος της οικογένειας (μετά από 4-5 μήνες περίπου), δεν προσπαθούσε πια να το σκάσει (για μια ανάσα ελεύθερης τσάρκας bigg: ) ενόσω ήταν κάποιος από μας στο σπίτι. Οι απόπειρες γίνονταν μόνο όταν λείπαμε και κάποιες απ' αυτές ήταν τελικά πετυχημένες... (κι άντε ξανάμανά να ''βελτιώνουμε τα οχυρωματικά έργα''... μέχρι που πείστηκε ο σύζυγος ότι πρέπει να αλλάξει άρδην η περίφραξη).
Ε, πριν μερικές μέρες, που λείπαμε πολλές ώρες (λόγω διαφόρων απρόοπτων heat: ), γύρισα για λίγο, πήγαμε την βραδινή βόλτα και ξαναέφυγα ...βγήκε owo::
Μας ειδοποίησαν τηλεφωνικά ότι το μικρό σκυλί μας είναι στην είσοδο της πολυκατοικίας... (προφανώς έκανε την τσάρκα του, δεν μπορούσε να γυρίσει από κει που βγήκε και πήγε στην μπροστινή είσοδο της πολυκατοικίας και περίμενε να γυρίσουμε) kez::
Πώς στο διάολο βγήκε;;; ??? Λίγο ψάξιμο γύρω-γύρω στην περίφραξη ήταν αρκετό για να διαπιστώσουμε ότι κατάφερε να ΚΟΨΕΙ owo:: σε ένα σημείο το κοτετσόσυρμα, σε σημείο μάλιστα στο κέντρο ενός ρόμβου, όπου μετά τραβώντας(;), σπρώχνοντας με το σώμα(;) κατάφερε να δημιουργήσει τρύπα επαρκή για να χωρέσει να βγει. (Μοναδική λύσει πλέον... να ''σκοτεινιάσουμε'' λίγο γύρω-γύρω και να βάλουμε την άλλη την ''πυκνή-αδιαπέραστη'' καλαμωτή, πίσω από το κοτετσόσυρμα(;) ??? ).

Έτσι, που λέτε, παιδιά, με απλά λόγια, όπως έχει πει και ο Ισίδωρος :
VOLPE έγραψε:
07 Μαρ 2017, 00:27
Οι "αλητόμαγκες" τον ζυγό δεν τον υπομένουν!
''...τό νοῦ σας : ἀπό μᾶς ἡ ἄνοιξη ἐξαρτᾶται.
Νά ξαναδώσουμε στά πόδια μας τό χῶμα. Τό πράσινο στό πράσινο τόν ἄνθρωπο τοῦ Νεάντερταλ στόν ἄνθρωπο τοῦ Νεάντερταλ. Δέν ὠφελοῦν πιά οἱ μυῶνες
θέλει ἀγάπη θηριώδη
θέλει πήδημα τίγρισσας μές στίς ἰδέες...''

Άβαταρ μέλους

Morgan_A
Site Administrator
Δημοσιεύσεις: 15022
Εγγραφή: 13 Αύγ 2007, 01:56
Όνομα: Ισιδώρα
Τοποθεσία: Άνω Βούλα
Has thanked: 237 times
Been thanked: 380 times
Gender:
Επικοινωνία:

Re: Κρίση φόβου προς εμένα

Δημοσίευση από Morgan_A » 28 Μαρ 2017, 15:39

Αυτό Βάνα μου είναι μια απόδειξη ακόμα, σε αυτό που υποστηρίζουμε και πολλοί αντιλέγουν..., ότι δηλαδή τα σκυλιά δεν αντιδρούν ποτέ εκδικητικά, ούτε κατά διάνοια... :nop:

Ο Τεράκος βγήκε βολτούλα αφού βρήκε την ευκαιρία..., κάτι δηλαδή που θα έκανε το 99% των σκυλιών, αλλά παρ΄όλο που είχε τόσο καιρό να βγει έξω από τον κήπο, αντέδρασε όπως αντιδρούσε πάντα, κάθισε δηλαδή έξω ένα δίωρο, που ήταν αρκετό για να περπατήσει και να μυρίσει διάφορες μυρωδιές, να παίξει, να τρέξει κλπ. Τόσο όσο χρειάζεται για να χορτάσει, να βαρεθεί και να επιστρέψει στο σπίτι, το ίδιο δηλαδή όπως έκανε και όταν έβγαινε βόλτα καθημερινά.
Τα ζώα δεν πρέπει να συγκρίνονται με τον άνθρωπο, γιατί ανήκουν σε άλλες σφαίρες ζωής...
Oφείλουμε να τα σεβόμαστε σαν συνοδοιπόρους, με τους οποίους βρεθήκαμε από κοινού πιασμένοι στο δίχτυ της αιώνιας δημιουργίας...

Εικόνα

Άβαταρ μέλους

Topic author
vanavana
Dog Star ¤¤¤
Δημοσιεύσεις: 1788
Εγγραφή: 16 Μαρ 2015, 13:50
Όνομα: Vana
Τοποθεσία: Βόλος
Has thanked: 121 times
Been thanked: 91 times
Gender:

Re: Κρίση φόβου προς εμένα

Δημοσίευση από vanavana » 28 Μαρ 2017, 21:00

Βικη περαστικα μας....Ο Ισιδωρος τα ειπε ολα

Άβαταρ μέλους

Topic author
vanavana
Dog Star ¤¤¤
Δημοσιεύσεις: 1788
Εγγραφή: 16 Μαρ 2015, 13:50
Όνομα: Vana
Τοποθεσία: Βόλος
Has thanked: 121 times
Been thanked: 91 times
Gender:

Re: Κρίση φόβου προς εμένα

Δημοσίευση από vanavana » 30 Μαρ 2017, 11:18

Τελικά είναι μεγάλο μούτρο και μεγάλος αλήτης ο Τερούλης. Εχθές κυνηγιόμασταν στον κήπο, προσπαθώντας εγώ να τον πιάσω για να μη βγει έξω την ώρα που έμπαινε μέσα το αυτοκίνητο. Βρήκε όλες τις πιθανές εξόδους και τελικά μου ξέφυγε και πήγε πάλι για τη βόλτα του. Ευτυχώς δεν κάθισε πολύ έξω, ένα σαραντάλεπτο μόνο- σε σχέση με ο δίωρο καλύτερα. Αλλά το πόσο μούτρο είναι φάνηκε με την επιστροφή, όπου ΠΑΛΙ με το που μπήκε μέσα, με άρχισε στις γλύκες και στις μαλαγανιές που τέτοια δεν έκανε ούτε πριν του βάλω τη γραβάτα. Σα να μου λέει, "έκανα τη βόλτα μου, μη μου θυμώσεις, πάρε και κάμποσα φιλάκια τώρα!"

Μα είναι δυνατόν να είναι τόσο διαόλια;

Άβαταρ μέλους

Morgan_A
Site Administrator
Δημοσιεύσεις: 15022
Εγγραφή: 13 Αύγ 2007, 01:56
Όνομα: Ισιδώρα
Τοποθεσία: Άνω Βούλα
Has thanked: 237 times
Been thanked: 380 times
Gender:
Επικοινωνία:

Re: Κρίση φόβου προς εμένα

Δημοσίευση από Morgan_A » 30 Μαρ 2017, 11:28

Είναι τόσο και περισσότερο...!!!
Είναι πανέξυπνα βρε Βάνα, τι νομίζεις ότι είναι χαζούλικα? Τετραπέρατα είναι!!!
Εγώ απορούσα και πως δεν στο έχει ξανακάνει αυτό, όταν διάβασα ότι όταν ανοίγει η πόρτα του γκαράζ δεν τον απομονώνεις κάπου.
Τα ζώα δεν πρέπει να συγκρίνονται με τον άνθρωπο, γιατί ανήκουν σε άλλες σφαίρες ζωής...
Oφείλουμε να τα σεβόμαστε σαν συνοδοιπόρους, με τους οποίους βρεθήκαμε από κοινού πιασμένοι στο δίχτυ της αιώνιας δημιουργίας...

Εικόνα

Άβαταρ μέλους

Μυρτώ
Club Member
Δημοσιεύσεις: 816
Εγγραφή: 28 Νοέμ 2015, 23:00
Όνομα: Παρασκευή
Τοποθεσία: Γέρακας
Has thanked: 386 times
Been thanked: 161 times
Gender:

Re: Κρίση φόβου προς εμένα

Δημοσίευση από Μυρτώ » 30 Μαρ 2017, 11:48

:lol: :lol: :lol: lau2: lau2: lau2:
Γειά σου ρε Τερούλη, αλητόμουτρο, αλητόμαγκα και άρχοντα των αλανιών :leye

Καλημέρα δόλια μάνα-Βάνα :kis: σου στέλνω -ως συμπάσχουσα- ένα φιλάκι... παρηγοριάς...
κι ένα για τον Τερούλη, το τερατοδιαβόλι :kis: -από μένα να του πεις-
κι από ένα χαδάκι και ένα φιλάκι στα αγγελούδια Σπίθα, Ρόζι και Τίτο :002 (για να μη ζηλεύουν που όλο με τον Τερούλη ασχολούμαστε τελευταίως bigg: )

Και επίσης, πώς είναι δυνατόν να είναι τόσο αξιολάτρευτα διαόλια :evil: ;;;
Και πανέξυπνα... τετραπέρατα, όπως το λες Δώρα μου... Καλημέρα (bs)
''...τό νοῦ σας : ἀπό μᾶς ἡ ἄνοιξη ἐξαρτᾶται.
Νά ξαναδώσουμε στά πόδια μας τό χῶμα. Τό πράσινο στό πράσινο τόν ἄνθρωπο τοῦ Νεάντερταλ στόν ἄνθρωπο τοῦ Νεάντερταλ. Δέν ὠφελοῦν πιά οἱ μυῶνες
θέλει ἀγάπη θηριώδη
θέλει πήδημα τίγρισσας μές στίς ἰδέες...''

Άβαταρ μέλους

Morgan_A
Site Administrator
Δημοσιεύσεις: 15022
Εγγραφή: 13 Αύγ 2007, 01:56
Όνομα: Ισιδώρα
Τοποθεσία: Άνω Βούλα
Has thanked: 237 times
Been thanked: 380 times
Gender:
Επικοινωνία:

Re: Κρίση φόβου προς εμένα

Δημοσίευση από Morgan_A » 30 Μαρ 2017, 11:52

Καλημέρα καλό μου!

Πως νομίζεις Βικάκυ μου ότι τα βγάζει πέρα ένα σκυλάκι στο δρόμο, χωρίς να είναι πανέξυπνο δεν γίνεται... :nop:
Τα ζώα δεν πρέπει να συγκρίνονται με τον άνθρωπο, γιατί ανήκουν σε άλλες σφαίρες ζωής...
Oφείλουμε να τα σεβόμαστε σαν συνοδοιπόρους, με τους οποίους βρεθήκαμε από κοινού πιασμένοι στο δίχτυ της αιώνιας δημιουργίας...

Εικόνα

Άβαταρ μέλους

Morgan_A
Site Administrator
Δημοσιεύσεις: 15022
Εγγραφή: 13 Αύγ 2007, 01:56
Όνομα: Ισιδώρα
Τοποθεσία: Άνω Βούλα
Has thanked: 237 times
Been thanked: 380 times
Gender:
Επικοινωνία:

Re: Κρίση φόβου προς εμένα

Δημοσίευση από Morgan_A » 30 Μαρ 2017, 11:58

Εγώ κάτι άλλο θα σας ρωτήσω που δεν μπορώ να καταλάβω με τίποτα πως το αντιλαμβάνονται... anw:
Μου λέτε σας παρακαλώ πως αντιλαμβάνονται την ώρα με ακρίβεια λεπτού, για να μην πω δευτερολέπτου και με πείτε υπερβολική...?

Τα δικά μου ότι μέρα και να είναι, συννεφιασμένη, ηλιόλουστη, βροχερή, καλοκαίρι, φθινόπωρο, χειμώνας ή άνοιξη, πάντα την ίδια ακριβώς ώρα αρχίζουν και διαμαρτύρονται για κάθε συνήθεια... Για να ξυπνήσουμε (ο τρόπος του λέγειν "ξυπνήσουμε" εγώ να ξυπνήσω, εκείνα έχουν ξυπνήσει πολύ νωρίτερα αλλά μέχρι τις 10 ακριβώς δεν ακούγονται καθόλου, αλλά 10.00 πμ λες και έχουν βάλει ξυπνητήρι βρε παιδιά, τι πράγμα είναι αυτό...?
Και για άλλα θέματα, όπως βόλτα, φαγητό κλπ. Πως μπορούν και ξέρουν την ώρα με τόση ακρίβεια και τόση σιγουριά, μπορεί κανείς να μου εξηγήσει, εγώ δεν μπορώ να καταλάβω... :nop:

Εγώ έχω μέσα στο σπίτι 15 ρολόγια και πάντα με τον χρόνο έχω θέμα... και αυτά χωρίς κανένα βοηθητικό μέσο πως γίνεται να είναι πάντα τόσο ακριβή? ???
Τα ζώα δεν πρέπει να συγκρίνονται με τον άνθρωπο, γιατί ανήκουν σε άλλες σφαίρες ζωής...
Oφείλουμε να τα σεβόμαστε σαν συνοδοιπόρους, με τους οποίους βρεθήκαμε από κοινού πιασμένοι στο δίχτυ της αιώνιας δημιουργίας...

Εικόνα

Απάντηση

Επιστροφή στο “Η ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ του σκύλου μας!”