Κρίση φόβου προς εμένα

Ο κάθε σκύλος είναι διαφορετικός καθώς επίσης και το περιβάλλον που ζει. Έχουμε τις κατάλληλες γνώσεις πριν διαπιστώσουμε ότι ο φιλαράκος μας δεν φέρεται «σωστά»;
Κανόνες Δ. Συζήτησης
Παρακαλούμε χρησιμοποιήστε την αναζήτηση πριν ανοίξετε θέμα. μπορεί να υπάρχει.
Απάντηση
Άβαταρ μέλους

Topic author
vanavana
Dog Star ¤¤¤
Δημοσιεύσεις: 1787
Εγγραφή: 16 Μαρ 2015, 13:50
Όνομα: Vana
Τοποθεσία: Βόλος
Has thanked: 121 times
Been thanked: 88 times
Gender:

Κρίση φόβου προς εμένα

Δημοσίευση από vanavana » 18 Φεβ 2017, 12:41

Από εχθές το βράδυ είχαμε αναστάτωση στο σπίτι. Η Ρόζι άρχισε να κουτσαίνει- θα γράψω αλλού για το θέμα αυτό- και χρειάστηκε να την πάω στον κτηνίατρο. Εκεί λοιπόν της έκαναν ηρέμηση για να τις εξετάσουν καλά τα πόδια αλλά και για να της βγάλουν ακτινογραφίες. Γυρίσαμε λίγο αργά και η καημένη ήταν ζαλισμένη ακόμα, οπότε ξάπλωσε στο χαλί και μισοκοιμόταν. Μπήκαν μαζί και τα άλλα δύο και βλέπω τον Τέρυ να κάνει το πρωτοφανές: δεν ανεβαίνει με τη μία στη θέση του στον καναπέ ούτε πάει τρέχοντας στη φλοκάτη στο δωμάτιό μου. Λέω οτι είναι πρωτοφανές γιατί, κυρίως όταν είναι αργά απόγευμα ή βράδυ, δεν υπάρχει περίπτωση να πάει αλλού, παρά μόνο στα δύο αυτά σημεία. Αντί αυτού, πάει και ξαπλώνει κολλητά στη Ρόζι με τη μουσούδα του να εφάπτεται στη δικιά της κι εκεί έμεινε ακούνητος μέχρι να τον πάρει ο ύπνος και τον έναν και την άλλη. Πριν κοιμηθεί δε, τη μύριζε και τη σκουντούσε με τη μύτη, χωρίς να σηκωθεί από το πλευρό της.
Το βράδυ κράτησα τη Ρόζι μέσα και έβγαλα έξω τη Σπίθα με τον Τέρυ, όπου ο κύριος γάβγισε όσο ποτέ άλλοτε. Σήμερα το πρωί, τον αφήνω να πάει τη βόλτα του και περιμένω να γυρίσει. Τίποτα ο Τέρυ. Τριγύριζε κοντά όπως πάντα, αλλά δεν πλησίαζε το σπίτι. Οταν τον καλούσα ή όταν έβγαινα να τον παρακινήσω να έρθει, έφευγε μακριά μου σα να με φοβόταν. Παίρνω το αυτοκίνητο και κάνω ότι φεύγω. Όταν καθυστερεί κάνω αυτό το κόλπο και κινώ το αυτοκίνητο για δέκα μέτρα, αυτός τότε εμφανίζεται και με ακολουθεί στο σπίτι. Σήμερα δεν έπιασε το κόλπο. Έμενε μακριά μου και έδειχνε να με φοβάται για να πλησιάσει. Δοκίμασα τρεις φορές με τα ίδια αποτελέσματα. Βγαίνει ο άντρας μου να τον φέρει γιατί κρυβόταν κοντά στο σπίτι, δεν απομακρύνθηκε καθόλου. Στον άντρα μου πήγε κι έκατσε να τον χαϊδέψει αλλά στο σπίτι δεν ερχόταν. Είχαν περάσει δύο ώρες κι ο Τέρυ αρνιόταν κατηγορηματικά. Παίρνω τότε ένα παϊδάκι στο χέρι, μπαίνω στο αυτοκίνητο, πετάγεται όταν με ακούει και αρχίζω τότε να ανεμίζω το παϊδάκι στο αέρα. Βουρλίζεται αυτός από τη μυρωδιά, με παίρνει στο κατόπι κι έξω από το σπίτι δίνω το μεζέ στον άντρα μου που με το "δόλωμα" τον έβαλε σπίτι. Αφού έφαγε το παϊδάκι,αρχίζει το κρυφτό κάτω από τους θάμνους μέχρι που κάποια στιγμή ανοίγω την πόρτα να μπω μέσα και να τον αφήσω να ηρεμήσει. Ευτυχώς τότε μπήκε μέσα τρέχοντας και πήγε στην αγαπημένη του φλοκάτη. Μετά από αρκετή ώρα, κατάφερα να τον δελεάσω με μεζεδάκια -γιατί ήταν νηστικός- και έφαγε πάλι από το χέρι μου κι έκατσε να τον χαϊδέψω.
Ρε παιδιά, υπάρχει πιθανότητα να φοβήθηκε που είδε τη Ρόζι στην κατάσταση που ήταν και να με θεώρησε απειλή; Δε μπορώ να εξηγήσω διαφορετικά τη συμπεριφορά του. Το οτι κατάλαβε οτι η Ρόζι δεν ήταν καλά είναι σίγουρο, αλλά μήπως επειδή με είδε να τη βάζω στο αυτοκίνητο καλά και να τη γυρίζω σε αυτήν την κατάσταση, έκανε κάποια σύνδεση στο μυαλό του που του προκάλεσε φόβο προς εμένα;

Αυτό το θέμα έχει 171 απαντήσεις

Πρέπει να είστε εγγεγραμμένο μέλος για να δείτε τις υπόλοιπες απαντήσεις.


Εγγραφή Σύνδεση
 
Απάντηση

Επιστροφή στο “Η ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ του σκύλου μας!”

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτήν τη Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 18 επισκέπτες