Κρίση φόβου προς εμένα

Ο κάθε σκύλος είναι διαφορετικός καθώς επίσης και το περιβάλλον που ζει. Έχουμε τις κατάλληλες γνώσεις πριν διαπιστώσουμε ότι ο φιλαράκος μας δεν φέρεται «σωστά»;
Κανόνες Δ. Συζήτησης
Παρακαλούμε χρησιμοποιήστε την αναζήτηση πριν ανοίξετε θέμα. μπορεί να υπάρχει.
Απάντηση
Άβαταρ μέλους

Topic author
vanavana
Dog Star ¤¤¤
Δημοσιεύσεις: 1788
Εγγραφή: 16 Μαρ 2015, 13:50
Όνομα: Vana
Τοποθεσία: Βόλος
Has thanked: 121 times
Been thanked: 91 times
Gender:

Κρίση φόβου προς εμένα

Δημοσίευση από vanavana » 07 Μάιος 2017, 18:40

Καλησπέρα παιδιά, σας έλειψαν τα νέα του Τέρυ και το λουρί του; Ε, δε χάσατε και τίποτα... Η πρόοδος είναι σχεδόν μηδενική, έχουμε μείνει προσκολλημένοι στο στάδιο: πιάνω το λουράκι, το τραβώ ελαφρά, κάνει κλικ ο κρίκος και δε φεύγει. Με το παραμικρό παραπάνω ο Τέρυ κόβει ρόδα μυρωμένα. Δε μπορώ παιδιά το νευρικό μου σύστημα θα καταρρεύσει. Τί σκύλος είναι αυτός; Τί φόβος είναι αυτός; Δεν ξέρω τι να τον κάνω, ούτε κι αυτός χαίρεται ούτε κι εγώ χαίρομαι. Δύο φορές τον άφησα να πάει βόλτα μόνος του, δε γίνεται να είναι συνέχεια στον κήπο μόνο. Εντάξει, τρέχει από δω κι από κει, δε μπορώ να πω οτι κάθεται και κοιμάται όλη την ημέρα αλλά δεν είναι ζωή για σκύλο να μη μπορεί να βγει βόλτα. Παίρνω τις άλλες δύο πάμε βόλτες και ο Τέρυ μόνιμα στον κήπο να μας κοιτάει που φεύγουμε κι ερχόμαστε. Εχει πάψει πια να μου ζητάει να βγει έξω και έχει προσαρμοστεί στην κατάσταση αλλά εγώ δεν μπορώ να του το κάνω αυτό, να τον κρατάω δηλαδή "αιχμάλωτο".
Η τελευταία σκέψη που έκανα είναι η εξής: βρήκα έναν εκπαιδευτή σε κοντινό χωριό από το δικό μου, που μπορεί να τον αναλάβει στο χώρο του και ίσως τον πάω εκεί γιατί στο χωριό αυτό μένει η φίλη μου η Liz που αγαπά πολύ ο Τέρυ και θα μπορεί να πηγαίνει να τον βλέπει, όταν δεν πηγαίνω εγώ. Δε θα μείνει δηλαδή χωρίς την παρουσία αγαπημένων του προσώπων. Ξέρω οτι οι περισσότεροι θα πείτε όχι κι εγώ δεν είμαι ενθουσιασμένη αλλά νομίζω οτι δεν υπάρχει περίπτωση να πάμε παρακάτω αλλιώς. Ίσως αν είχα μόνο αυτόν να ήταν πιο εύκολο αλλά τώρα πραγματικά δυσκολεύομαι να του αφιερώσω το χρόνο που πρέπει, με τα υπόλοιπα ζώα στα πόδια μου. Αύριο θα πάω να πάρω κανονικό λουράκι και θα του βγάλω τη γραβάτα. Θα δοκιμάσω πάλι να τον τραβήξω κι αν δε δω έστω και μια ακτίνα ελπίδας θα τον πάω στον εκπαιδευτή. Δε νομίζω οτι μπορώ να κάνω κάτι άλλο.

Άβαταρ μέλους

zaf132
Dog Star ¤
Δημοσιεύσεις: 526
Εγγραφή: 31 Αύγ 2015, 10:17
Όνομα: Ζαφείρης
Has thanked: 1 time
Been thanked: 5 times
Gender:

Κρίση φόβου προς εμένα

Δημοσίευση από zaf132 » 08 Μάιος 2017, 12:59

Βανα εχεις δοκιμασει εκπαιδευση στον χωρο σου να φανταστω και δεν πετυχε ετσι?

Άβαταρ μέλους

Topic author
vanavana
Dog Star ¤¤¤
Δημοσιεύσεις: 1788
Εγγραφή: 16 Μαρ 2015, 13:50
Όνομα: Vana
Τοποθεσία: Βόλος
Has thanked: 121 times
Been thanked: 91 times
Gender:

Κρίση φόβου προς εμένα

Δημοσίευση από vanavana » 08 Μάιος 2017, 14:13

Έχω δοκιμάσει ότι μπορείς να φανταστείς Ζαφείρη. Δε νομίζω οτι υπάρχει κάτι άλλο.

Άβαταρ μέλους

Μυρτώ
Club Member
Δημοσιεύσεις: 816
Εγγραφή: 28 Νοέμ 2015, 23:00
Όνομα: Παρασκευή
Τοποθεσία: Γέρακας
Has thanked: 386 times
Been thanked: 161 times
Gender:

Κρίση φόβου προς εμένα

Δημοσίευση από Μυρτώ » 14 Μάιος 2017, 12:44

Τι γίνεται με τον Τεράκο Βάνα; τι αποφάσισες να κάνεις τελικά;
''...τό νοῦ σας : ἀπό μᾶς ἡ ἄνοιξη ἐξαρτᾶται.
Νά ξαναδώσουμε στά πόδια μας τό χῶμα. Τό πράσινο στό πράσινο τόν ἄνθρωπο τοῦ Νεάντερταλ στόν ἄνθρωπο τοῦ Νεάντερταλ. Δέν ὠφελοῦν πιά οἱ μυῶνες
θέλει ἀγάπη θηριώδη
θέλει πήδημα τίγρισσας μές στίς ἰδέες...''

Άβαταρ μέλους

Topic author
vanavana
Dog Star ¤¤¤
Δημοσιεύσεις: 1788
Εγγραφή: 16 Μαρ 2015, 13:50
Όνομα: Vana
Τοποθεσία: Βόλος
Has thanked: 121 times
Been thanked: 91 times
Gender:

Κρίση φόβου προς εμένα

Δημοσίευση από vanavana » 14 Μάιος 2017, 12:50

Και η σταγόνα που έκανε το ποτήρι να ξεχειλίσει έπεσε. Πριν από μερικές ημέρες άφησα τον Τέρυ να πάει βόλτα κατά τις 8 το βραδάκι. Είχε ξαναγίνει αυτό άλλη μια φορά την προηγούμενη εβδομάδα και είχε επιστρέψει στα είκοσι λεπτά, οπότε επειδή τον είχα λυπηθεί που ήταν στον κήπο συνέχεια, είπα να τον ξαναφήσω. Τι το ήθελα; Εφτασε 1 μετά τα μεσάνυχτα και ακόμα γύριζε έξω, στη γειτονιά μεν, αλλά όταν με έβλεπε γινόταν καπνός, γιατί ήξερε οτι ήθελα να τον βάλω μέσα. Το αποτέλεσμα ήταν να μείνει όλη τη νύχτα έξω και την άλλη μέρα το πρωί δε μπήκε από τις 7 που τον φώναζα, αλλά κατά τις 9μισι, που τον έκοψε η πείνα και η δίψα. Φυσικά εγώ ήμουν άυπνη όλο το βράδυ και έβαζα όλο μαύρες σκέψεις στο μυαλό μου. Αυτά τέλος όμως. Φώναξα έναν άλλον εκπαιδευτή που μου σύστησε μια φίλη και εδώ και τρεις ημέρες έχει μπει ο μικρός σε πρόγραμμα, στο σπίτι ευτυχώς. Κατ' αρχήν χώρισα τον κήπο στα δύο και ο Τέρυ απομονώθηκε για να μπορώ να τον χειριστώ εύκολα. Οταν ήρθε ο εκπαιδευτής, ο Τέρυ πάγωσε και ήθελε να φύγει και επίσης ήθελε και από εμένα να απομακρυνθεί, αλλά δεν του πέρασε. Τον είχα αποκλείσει στη βεράντα του κήπου και τον στρίμωξα. Γλυκόλογα, χάδια πολλή υπομονή μέχρι που χαλάρωσε και σταμάτησε να τρέμει. Τότε του πέρασα το λουρί- κανονικό, λουρί για το μέγεθος το δικό του. Ξίνισε αλλά πάλι από την αρχή, χάδια γλυκόλογα κλπ, μέχρι που χαλάρωσε πάλι. Το βράδυ το πέρασε δεμένος, με το νερό κοντά του. Επί δύο ημέρες δεν κατέβηκε από τη βεράντα. Αν και δεμένο τον κρατούσα λίγες ώρες μόνο και τις υπόλοιπες είχε στη διάθεση του τον κήπο, επειδή φορούσε το λουρί δεν έκανε βήμα, μέχρι που δεν πήγαινε για την τουαλέτα του. Στο διάστημα αυτό κατέβαινα κάθε μια ώρα σχεδόν και τον χάιδευα, τον ξάπλωνα στα πόδια μου και του έκανα γλυκες.
Από την πρώτη ημέρα άρχισα να τον σηκώνω και να τον βάζω να περπατήσει ενώ εγώ τραβούσα το λουρί, με το ζόρι, στράτα στρατούλα. Κάθε απόγευμα έχουμε περπάτημα στον κήπο με το ζόρι και στη συνέχεια χαλάρωση με χάδια και γλυκόλογα.
Το αποτέλεσμα: Ο Τέρυ δε φεύγει όταν με βλέπει, κάθεται με τις ώρες να τον χαιδεύω, σήμερα άρχισε να περπατά στον κήπο μόνος του με το λουρί στο λαιμό, με αφήνει να κάνω ότι θέλω με τον οδηγό- τον βάζω, τον βγάζω, τον περνάω από πάνω του, τον διπλώνω- χωρίς να αντιδρά, πλέον δε γίνεται βεντούζα κάτω όταν πρόκειται να τον σηκώσω για περπάτημα αλλά σηκώνεται πολύ πιο εύκολα και φορώντας το λουρί μπορεί να χαλαρώνει επιτέλους. Σιγά σιγά καταλαβαίνει οτι δεν είναι αυτός το αφεντικό αλλά εγώ και οτι τα πείσματα δεν περνούν.
Πλέον ούτε κι εγώ του χαρίζομαι και όταν χρειάζεται να τον ζορίσω το κάνω, απλά μετά τον ανταμείβω με χάδια, κάτι που δε δεχόταν πριν. Ο Τέρυ χαλαρώνει, παίρνει απόφαση μερικά πράγματα και σε λίγο καιρό έχω την πεποίθηση οτι θα με συνοδεύει στις βόλτες.
Ο καινούριος εκπαιδευτής μου άνοιξε τα μάτια και μου έδειξε οτι ο σκύλος περιμένει να έχει αφεντικό με πυγμή γιατί αν δεν έχει, κάνει του κεφαλιού του. Κι εδώ θα δικαιώσω τον Ισίδωρο που έλεγε να ταν ζορίσω κι εγώ φοβόμουν μην τον πληγώσω. Τώρα που το έκανα βλέπω έναν άλλο Τέρυ λιγότερο πεισματάρη και πολύ πιο υποχωρητικό στις επιθυμίες μου

Άβαταρ μέλους

Topic author
vanavana
Dog Star ¤¤¤
Δημοσιεύσεις: 1788
Εγγραφή: 16 Μαρ 2015, 13:50
Όνομα: Vana
Τοποθεσία: Βόλος
Has thanked: 121 times
Been thanked: 91 times
Gender:

Κρίση φόβου προς εμένα

Δημοσίευση από vanavana » 14 Μάιος 2017, 12:51

Βίκη μου γράφαμε την ίδια ώρα. Εκπαιδεύεται στο σπίτι και πάει καλά το πράγμα όπως διάβασες παραπάνω. Θα βάλω και φωτογραφίες

Άβαταρ μέλους

Topic author
vanavana
Dog Star ¤¤¤
Δημοσιεύσεις: 1788
Εγγραφή: 16 Μαρ 2015, 13:50
Όνομα: Vana
Τοποθεσία: Βόλος
Has thanked: 121 times
Been thanked: 91 times
Gender:

Κρίση φόβου προς εμένα

Δημοσίευση από vanavana » 14 Μάιος 2017, 12:58



Από τη μία λέω "τι κάνω η γυναίκα για σένα ρε μπαγάσα!", από την άλλη είναι η πρώτη φορά από τότε που τον έχω που τον βλέπω να χαλαρώνει και να αφήνεται τόσο πολύ όταν τον χαιδεύω. Σα να γνωριζόμαστε από την αρχή. Ολα αυτά με τη βοήθεια του εκπαιδευτή και με το ζόρισμα χωρίς υπαναχωρήσεις.

Άβαταρ μέλους

Μυρτώ
Club Member
Δημοσιεύσεις: 816
Εγγραφή: 28 Νοέμ 2015, 23:00
Όνομα: Παρασκευή
Τοποθεσία: Γέρακας
Has thanked: 386 times
Been thanked: 161 times
Gender:

Κρίση φόβου προς εμένα

Δημοσίευση από Μυρτώ » 14 Μάιος 2017, 13:15

vanavana έγραψε:
14 Μάιος 2017, 12:58
Από τη μία λέω "τι κάνω η γυναίκα για σένα ρε μπαγάσα!",...
lau2:
Αγάαααααπες μου :002 ...Βάνα Τερομάνα και τρελομάνα :lov :lov :lov
vanavana έγραψε:
14 Μάιος 2017, 12:50
Φώναξα έναν άλλον εκπαιδευτή που μου σύστησε μια φίλη και εδώ και τρεις ημέρες έχει μπει ο μικρός σε πρόγραμμα, στο σπίτι ευτυχώς.
th: th: th: :yah
vanavana έγραψε:
14 Μάιος 2017, 12:50
Από την πρώτη ημέρα άρχισα να τον σηκώνω και να τον βάζω να περπατήσει ενώ εγώ τραβούσα το λουρί, με το ζόρι, στράτα στρατούλα. Κάθε απόγευμα έχουμε περπάτημα στον κήπο με το ζόρι και στη συνέχεια χαλάρωση με χάδια και γλυκόλογα.
......
ε, μα... :clap :clap :clap
vanavana έγραψε:
14 Μάιος 2017, 12:50
Ο καινούριος εκπαιδευτής μου άνοιξε τα μάτια και μου έδειξε οτι ο σκύλος περιμένει να έχει αφεντικό με πυγμή γιατί αν δεν έχει, κάνει του κεφαλιού του. Κι εδώ θα δικαιώσω τον Ισίδωρο που έλεγε να ταν ζορίσω κι εγώ φοβόμουν μην τον πληγώσω. Τώρα που το έκανα βλέπω έναν άλλο Τέρυ λιγότερο πεισματάρη και πολύ πιο υποχωρητικό στις επιθυμίες μου

th: th: th: ..πράγματι, τά' λεγε ο Ισίδωρος... sm:)
''...τό νοῦ σας : ἀπό μᾶς ἡ ἄνοιξη ἐξαρτᾶται.
Νά ξαναδώσουμε στά πόδια μας τό χῶμα. Τό πράσινο στό πράσινο τόν ἄνθρωπο τοῦ Νεάντερταλ στόν ἄνθρωπο τοῦ Νεάντερταλ. Δέν ὠφελοῦν πιά οἱ μυῶνες
θέλει ἀγάπη θηριώδη
θέλει πήδημα τίγρισσας μές στίς ἰδέες...''

Άβαταρ μέλους

VOLPE
Club Member
Δημοσιεύσεις: 2249
Εγγραφή: 06 Μάιος 2014, 20:27
Όνομα: Ισίδωρος
Τοποθεσία: Αθήνα
Has thanked: 43 times
Been thanked: 57 times
Gender:

Κρίση φόβου προς εμένα

Δημοσίευση από VOLPE » 15 Μάιος 2017, 15:05

Κορίτσια, τα σκυλιά θέλουν πυγμή και "τσαμπουκά" από το αφεντικό τους. Να τους πάρεις την μαγκιά! Ποτέ όμως ξύλο και σωματική βία ή πόνο, γιατί το έχασες το παιχνίδι. Με ένδειξη πυγμής, ο σκύλος σε σέβεται, όπως οι λύκοι τον αρχηγό τους. Με το ξύλο σε φοβάται, που σημαίνει ότι φύγατε μακρυά ο ένας από τον άλλο! Καλή εκπαίδευση Βάνα, τώρα που πήρες τον αέρα!
Εγώ είμαι ελεύθερος αέρας...που φυσά!

Άβαταρ μέλους

Topic author
vanavana
Dog Star ¤¤¤
Δημοσιεύσεις: 1788
Εγγραφή: 16 Μαρ 2015, 13:50
Όνομα: Vana
Τοποθεσία: Βόλος
Has thanked: 121 times
Been thanked: 91 times
Gender:

Κρίση φόβου προς εμένα

Δημοσίευση από vanavana » 15 Μάιος 2017, 15:35

Ευχαριστώ Ισίδωρε, απλά δεν ήξερα τον τρόπο και φοβόμουν τις συνέπειες. Ευτυχώς που μου έδειξε ο καινούριος εκπαιδευτής. Φυσικά, ο Τέρυ, αν δεν ήταν περιορισμένος στο ένα κομμάτι του κήπου πάλι θα έφευγε και θα έψαχνε κρυψώνα αλλά ελπίζω να καταλάβει με τον καιρό και με την πρόοδο των μαθημάτων οτι κανείς δε θέλει το κακό του και επίσης οτι δεν κάνει αυτός κουμάντο

Απάντηση

Επιστροφή στο “Η ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ του σκύλου μας!”