Το θαύμα της φύσης..., που λέγεται τοκετός!!!

Όλες οι σκυλοκουβέντες γενικά εδώ.
Γνωριστείτε μεταξύ σας, συζητήσετε θέματα που αφορούν τα σκυλιά μας.
Απάντηση
Άβαταρ μέλους

Topic author
Morgan_A
support team
Δημοσιεύσεις: 14753
Εγγραφή: 13 Αύγ 2007, 01:56
Όνομα: Ισιδώρα
Τοποθεσία: Άνω Βούλα
Has thanked: 192 times
Been thanked: 286 times
Gender:
Επικοινωνία:

Το θαύμα της φύσης..., που λέγεται τοκετός!!!

Δημοσίευση από Morgan_A » 30 Δεκ 2007, 01:19

Διαβάζοντας σε κάποια άλλη συζήτηση, με πόσο θαυμασμό... αναφέροντο δύο φίλες μας, στο "Θαύμα της φύσης...", τον τοκετό της σκυλίτσας τους, εντυπωσιάστηκα για μια ακόμα φορά... και σκέφθηκα να ανοίξω αυτό το θέμα. :wink:

Προσωπικά, δεν έτυχε να έχω σχεδόν ποτέ, θηλυκό σκυλάκι και γι΄ αυτό και δεν έχω ανάλογη εμπειρία, από μια τόσο ξεχωριστή στιγμή... :nop:
Όμως απ΄ όσα έχω διαβάσει και ακούσει..., θεωρώ ότι αξίζει να σταθούμε σ΄ αυτό το θέμα.

Θα ήθελα λοιπόν, όλοι όσοι από εσάς φίλοι μου, έχετε ζήσει με τις σκυλίτσες σας κάποιον τοκετό, να μοιραστείτε την εμπειρία σας αυτή μαζί μας και στην συνέχεια να το συζητήσουμε όλοι μαζί.
Τα ζώα δεν πρέπει να συγκρίνονται με τον άνθρωπο, γιατί ανήκουν σε άλλες σφαίρες ζωής...
Oφείλουμε να τα σεβόμαστε σαν συνοδοιπόρους, με τους οποίους βρεθήκαμε από κοινού πιασμένοι στο δίχτυ της αιώνιας δημιουργίας...

Εικόνα

Άβαταρ μέλους

MARY
Beagle
Δημοσιεύσεις: 38
Εγγραφή: 20 Δεκ 2007, 22:02
Been thanked: 1 time

Re: Το θαύμα της φύσης..., που λέγεται τοκετός!!!

Δημοσίευση από MARY » 30 Δεκ 2007, 10:24

Γεια σας! Εγώ έχω ζήσει αυτό το θαύμα της γέννας. Όταν απέχτησα την μικρή μου πατσαβούρα, έλπιζα να αποκτήσω απογόνους της. Είχα όταν ήμουν μικρή ένα γκριφόν-κανίς θηλυκό αλλά δίστιχος ήταν άρρωστο και δεν μπορούσε να γεννήσει γιατί ήταν επικίνδυνο και για εκείνη αλλά και για τα μωράκια. Η πατσαβούρα είναι γκριφον-τεριε και ο μπαμπάς ο Ρονι είναι σιλκ τεριε (ράτσα όχι αστεία) . έχω γράψει για αυτή την σχέση σε άλλη ενότητα. Για να μην πολυλογώ, όταν η πατσαβουριτσα έμεινε έγκυος τρελάθηκα από την χαρά μου. Η διάρκεια εγκυμοσύνης είναι 58-63 ημέρες. Η πατσαβούρα μου γέννησε την 59 ημέρα της κυήσεως της, και δυστυχώς για μένα Σάββατο. Λέω δυστυχώς γιατί η γιατρός της δεν ‘δουλεύει’ Σάββατα και ετσι έπρεπε να βοηθήσω εγώ. Δεν ήξερα τίποτα αλλά ευτυχώς είχα ρωτήσει ένα φίλο μου που είχε γεννήσει η σκυλίτσα του και είχα πάρει κάποια ιδέα το τι θα πρέπει να κάνω. Λοιπόν όταν είναι η ώρα να γεννήσει το σκυλάκι αρχίζει και κάνει σβούρες γύρω από τον εαυτό του. Όταν άρχισε να μου το κάνει η πατσαβουριτσα, την έβαλα σε ένα κουτάκι που το είχα φτιάξει ειδικά για αυτό το λόγο. Το μανάρι μου δεν ακούστηκε καθόλου ούτε να φωνάζει, ούτε να αγριεύει , τίποτα μόνο με κοίταζε με τα ματάκια της κατακόκκινα σαν να με παρακαλούσε να την βοηθησω. Ξαφνικά άρχισε να ξύνει το πάτωμα του κουτιού με μανία και ξαφνικά έκανε ένα μικρό αχ και είδα πως το πρώτο κουταβάκι μόλις άρχισε να έρχεται στον κόσμο μας, ήταν μέσα σε μια διαφανή σακούλιτσα που στο τελείωμα της υπήρχε ένα παράξενο πράσινο σακουλάκι. Το πηρά στα χέρια μου και το έβαλα μπροστά της για να του δώσει την πρώτη ανάσα. Κάθισε και σιγά-σιγά έφαγε και τα δυο σακουλάκια (αργότερα έμαθα πως πρέπει να τα φάει αυτά γιατί έχουν βιταμίνες και κάποια αντισώματα που βοηθούν αργότερα την μητέρα και τα μωρά στο γάλα ) μετά το καθάρισε καλά και της το έβαλα στην κοιλίτσα της. Το παράξενο ήταν πως το πρώτο μωρό δεν κουνιόταν αλλά και οι ανασουλες του ήταν λίγες, παρέμενε ακίνητο για αρκετή ώρα και άρχισα να ανησυχώ (τώρα έχει γίνει ένα σκυλί που δεν κάθετε στα αβγά του ούτε λεπτό). Εν τω μεταξύ δεν ήξερα πως τα σκυλάκια βγαίνουν με μεγάλη διάφορα ώρας. Το δεύτερο ήρθε μετά από μίση ώρα, αυτό μόλις το καθάρισε η πατσαβούρα όρχησε να κλαίει να κουνιέται και να προσπαθεί να βρει την μάνα του. Ενώ το άλλο ήταν πολύ ήσυχο. Α! ξέχασα να πω πως το πρώτο ήταν κοριτσάκι και μαύρο(;) και το δεύτερο ήταν αγοράκι και ξανθούλι! Μετά τον ξανθουλι περίπου μίση ώρα άρχισε να φαίνετε ένα ακόμη μωρό, το κακό ήταν πως ναι μεν είχε βγει όλο το μικρό η πράσινη σακούλιασα δεν φαινόταν. Δεν ήξερα αν επρεπε να το τραβήξω ή να το αφήσω. Τελικά βγήκε μαζί με ένα ακόμη σκυλάκι, μάλλον ήταν διδιμάκια γιατί και τα δυο ήταν άσπρα και ίδια. Όταν κατάλαβα πως είχαμε τελειώσει έβαλα την πατσαβούρα και τα μωρά στο κρεβατάκι τους και τα άφησα να πιουν το πρώτο τους γεύμα. Η πατσαβουριτσα για δυο μέρες δεν έφυγε καθόλου από τα μωρά της ούτε για νερό. Επρεπε να την βλέπατε πως τα περιποιότανε τα έσπρωχνε με την μουσούδα της και τα έβαζε στην κοιλιά της, την βοηθούσα και εγώ αλλά εκείνη ήξερε καλύτερα. Την τρίτη μέρα όπως καθόταν στα μωρά γάβγισε ο Ρονι και έτρεξε η κακομοίρα να δει και όπως θήλαζε το ένα μικρό το πηρέ μαζί της και το κακόμοιρο έπεσε και τρόμαξε. Όταν η πατσαβούρα άκουσε το μωρό να κλαίει δεν ήξερε τι να κάνει προσπαθούσε να το πιάσει αλλά δεν μπορούσε και άρχισε να κλαίει και εκείνη, το πήρα στην αγκαλιά μου και της το έδωσα, ηρέμησε μόλις σταμάτησε το μωρό να κλαίει. Καλέ τώρα που το κοιτάζω έχω γράψει παρά πολλά και θα σας ζάλισα σταματώ εδώ και θα επανέλθω. Ευχαριστώ. :hi

Άβαταρ μέλους

dogbuddy
Bullmastiff
Δημοσιεύσεις: 197
Εγγραφή: 03 Σεπ 2007, 07:11

Re: Το θαύμα της φύσης..., που λέγεται τοκετός!!!

Δημοσίευση από dogbuddy » 30 Δεκ 2007, 17:03

Είναι μια υπέροχη αφήγηση, σε ευχαριστώ!

Άβαταρ μέλους

Topic author
Morgan_A
support team
Δημοσιεύσεις: 14753
Εγγραφή: 13 Αύγ 2007, 01:56
Όνομα: Ισιδώρα
Τοποθεσία: Άνω Βούλα
Has thanked: 192 times
Been thanked: 286 times
Gender:
Επικοινωνία:

Re: Το θαύμα της φύσης..., που λέγεται τοκετός!!!

Δημοσίευση από Morgan_A » 30 Δεκ 2007, 18:34

Φίλη "MARY", η εξιστόρηση που μας έκανες, ήταν πολύ περιγραφική και ειλικρινά, μας έδωσες την ευκαιρία να ζήσουμε και εμείς..., κάτι από αυτήν την υπέροχη και μοναδική σου εμπειρία!!!
Μια εμπειρία από ένα Θαύμα της φύσης...!!!

Προσωπικά θέλω να σε ευχαριστώ πολύ!!! :hi




Υ.Γ.
Επίσης θα ήθελα να σου πω, ότι δεν πρέπει να ανησυχείς... επειδή γράφεις καμιά φορά μεγαλούτσικα κείμενα..., είναι ενδιαφέροντα και είναι χαρά μας να τα διαβάζουμε!!! (bs)
Τα ζώα δεν πρέπει να συγκρίνονται με τον άνθρωπο, γιατί ανήκουν σε άλλες σφαίρες ζωής...
Oφείλουμε να τα σεβόμαστε σαν συνοδοιπόρους, με τους οποίους βρεθήκαμε από κοινού πιασμένοι στο δίχτυ της αιώνιας δημιουργίας...

Εικόνα

Άβαταρ μέλους

dog_person
Akita
Δημοσιεύσεις: 72
Εγγραφή: 07 Νοέμ 2007, 21:01
Τοποθεσία: Kos
Επικοινωνία:

Re: Το θαύμα της φύσης..., που λέγεται τοκετός!!!

Δημοσίευση από dog_person » 30 Δεκ 2007, 19:13

Eγω θα σας πω για την 2η γεννα της μικρης μου μια και στην πρωτη ελειπα
Ξυπνησα το πρωι της 14ης Φεβρουαριου του 2000 και μου λεει η μανα μου πως η μικρη ειναι ετοιμη...Οποτε πιανω και της στρωνω τα πανια που ειχα ετοιμασει απο την προηγουμενη και της τα στρωνω στη κουτα που ειχε φερει ο πατερας μου. Καταλαβαμε πως ηταν η μερα της γιατι τα ματακια της ηταν δακρυσμενα και λαχανιαζε σαν να επερνε αναπνοες οπωσ κανουν οι γυναικες..Της ειχα διπλα της ενα μεγαλο μπολ με νερακι και γαλα.Ετσι το απογευμα κατα τις 7 αρχισε. Την εβλεπες να παιρνει αναπνοη και και σφιγγεται. και ετσι βγηκε το ΚΑΡΜΠΟΝ του μπαμπα. τα διαστημα που εβγαιναν τα αλλα ηταν καθε 15 λεπτα. Ισως επειδη ηταν η δευτερη γεννα. Βεβαια στο 4ο τυρρανηθηκε λιγακι γιατι ηταν μεγαλουτσικο. Της πηρε 45 λεπτα να το γεννηση. Εντυπωση βεβαια μου εκανε που ετρωγε τον υμενα που ηταν τα σκυλια.. Μετα απο 2 ωρες καθομασταν οικογενιακως και χαζευαμε τα 7 κουκλια που ειχε γεννηση.(Στην πρωτη ειχε κανει 9). Καρπερος βλεπεται ο γιοκας μου. Το παραξενο τησ υποθεσης ηταν που δεν αφηνε τον καημενο τον Κασπερακο μου να πλησιασει κοντα στην κουτα. Μου ειπε η γιατροσ οτι αυτο οφειλεται οτι μερικα αρσενικα κοβουν τα κεφαλια των μικρων, αλλα ακομα και τωρα δεν εχω καταλαβει γιατι το κανουν.Το Μελινακι εκανε να βγει απο την κουτα 3 μερες. Συναχεια ειχε τα μικρα και τα θυλαζε. Κανουν ενα πανεμορφο ηχο οταν τρωνε. Η πλακα βεβαια που επειδη δεν ηξερα μολις σταματουσα το φαγητο επιανα 2 -2 και τα χτυπουσα στην ραχη τους ελαφρα για να ρευτουν οπως κανουν στα μωρα.. Εκει ισοπεδωνομουν στο γελιο. Και ο Κασπερ στην πορτα να με βλεπει με τα μωρα και να κλαιει. Σε καποιο αλμπουμ εχω κανα δυο φωτοφραφιες θα τισ σκαναρω και θα τις βαλω να τις δειτε.
Και τωρα μια φιλικη συμβουλη σε οσους εχουν ζευγαρια και καποια στιγμη γεννησουν. Οταν ερθουν τα μικρα με το καλο καλο θα ηταν τον χρονο που αφιερωνεται στα μικρα και την μαμα να τον μοιραζετε και να ασχολιστε και με τον αρσενικο γιατι υπαρχει κινδυνος να παθει καταθληψη το αρσενικο οπως επαθε και εμενα το αγορακι μου και ετρεχα και δεν εφτανα μετα.... :cry: :cry: :cry:

Φιλικα

Πόπη...
[Broken link] Powered by phpBB Board ©

Άβαταρ μέλους

Topic author
Morgan_A
support team
Δημοσιεύσεις: 14753
Εγγραφή: 13 Αύγ 2007, 01:56
Όνομα: Ισιδώρα
Τοποθεσία: Άνω Βούλα
Has thanked: 192 times
Been thanked: 286 times
Gender:
Επικοινωνία:

Re: Το θαύμα της φύσης..., που λέγεται τοκετός!!!

Δημοσίευση από Morgan_A » 30 Δεκ 2007, 20:51

Καταπληκτική και η δική σου αφήγηση φίλη "dog_person", κατάφερες πραγματικά να μας μεταδώσεις με επιτυχία, όλη την διαδικασία του Θαύματος που λέγεται τοκετός καθώς και το κλίμα των όλων των ημερών και μετά τον τοκετό..., το κλίμα που επικρατεί όταν έχεις μέσα στο σπίτι σου, τα κουταβάκια τις πρώτες ημέρες της ζωής τους και τις αντιδράσεις και των δύο γονέων...!!!

Και πιστεύω, ότι σ΄ αυτήν την συμπεριφορά των βρεφών, αλλά και των δύο γονέων, μπορούμε να διακρίνουμε ακόμα κάποια "Θαύματα της φύσης..."!!!

Σ΄ ευχαριστώ πολύ!!! :lov
Τα ζώα δεν πρέπει να συγκρίνονται με τον άνθρωπο, γιατί ανήκουν σε άλλες σφαίρες ζωής...
Oφείλουμε να τα σεβόμαστε σαν συνοδοιπόρους, με τους οποίους βρεθήκαμε από κοινού πιασμένοι στο δίχτυ της αιώνιας δημιουργίας...

Εικόνα

Άβαταρ μέλους

dog_person
Akita
Δημοσιεύσεις: 72
Εγγραφή: 07 Νοέμ 2007, 21:01
Τοποθεσία: Kos
Επικοινωνία:

Re: Το θαύμα της φύσης..., που λέγεται τοκετός!!!

Δημοσίευση από dog_person » 30 Δεκ 2007, 20:56

Den tha ksexasw mia fora to agoraki mou ti eixe pathei. Otan eixan megalwsei ta mikra kai eixan arxisei na vgazoun dontakia htan pleon kai ikana na vgainoun kai apo thn kouta tous. Mia mera ton eixan piasei sto kynigito. ekatse na xapostasei to kahmenouli mou kai tou thn peftoun ola mazi. e arpaxan ta aytia tou ena thn oura tou aytos arxise na trexei kai ta mikra na sernontai kai h mana tous apo pisw...meta sernomoun egw sto patwma...Poly gelio. allazei h zwh sou. Mpainei zwh mesa sto spiti...
[Broken link] Powered by phpBB Board ©

Άβαταρ μέλους

dogbuddy
Bullmastiff
Δημοσιεύσεις: 197
Εγγραφή: 03 Σεπ 2007, 07:11

Re: Το θαύμα της φύσης..., που λέγεται τοκετός!!!

Δημοσίευση από dogbuddy » 30 Δεκ 2007, 21:52

"Mpainei zwh mesa sto spiti..." ...στην κυριολεξία!!!

Άβαταρ μέλους

Topic author
Morgan_A
support team
Δημοσιεύσεις: 14753
Εγγραφή: 13 Αύγ 2007, 01:56
Όνομα: Ισιδώρα
Τοποθεσία: Άνω Βούλα
Has thanked: 192 times
Been thanked: 286 times
Gender:
Επικοινωνία:

Re: Το θαύμα της φύσης..., που λέγεται τοκετός!!!

Δημοσίευση από Morgan_A » 30 Δεκ 2007, 21:57

dogbuddy έγραψε:"Mpainei zwh mesa sto spiti..." ...στην κυριολεξία!!!

Θα μου επιτρέψεις να συμπληρώσω κάτι, το οποίο εσύ συνηθίζεις "dogbuddy" να μου λες..., όσες φορές έρχεται η συζήτηση... και μου περιγράφεις την προσωπική σου αντίστοιχη εμπειρία...

"Ευλογήθηκε ο χώρος..., ευλογήθηκε το σπίτι... εξ΄ αιτίας της γέννησης αυτών των αγγέλων..."

και συμφωνώ και εγώ, ότι κάπως έτσι είναι...!!!
Τα ζώα δεν πρέπει να συγκρίνονται με τον άνθρωπο, γιατί ανήκουν σε άλλες σφαίρες ζωής...
Oφείλουμε να τα σεβόμαστε σαν συνοδοιπόρους, με τους οποίους βρεθήκαμε από κοινού πιασμένοι στο δίχτυ της αιώνιας δημιουργίας...

Εικόνα

Άβαταρ μέλους

MARY
Beagle
Δημοσιεύσεις: 38
Εγγραφή: 20 Δεκ 2007, 22:02
Been thanked: 1 time

Re: Το θαύμα της φύσης..., που λέγεται τοκετός!!!

Δημοσίευση από MARY » 30 Δεκ 2007, 22:48

Aγαπητη φιλη dog-person, η ιστορια σου ηταν φανταστηκη. Και μονο που γεννηθηκαν την ημερα της αγαπης λεει πολλα. Μου θυμησες τα δικα μου, οταν ειδικα ειπες πως οταν τρωγανε και εσυ τα χτυπουσες στην πλατουλα σαν τα μωρα sm:)
θυμηθηκα που αφου ειχαν κλησει τις 20 ημερες, για να βοηθησω την πατσαβουρα μου τους ειχα παρει γαλα σε σκονη και μπιμπερο και τα ταϊζα 2 φορες την ημερα και εγω!!
Επρεπε να τα βλεπατε, σαν τα μωρα που πιανουν το μπιμπερο και σε κοιτανε με κατι ματακια σκετη γλυκα!!
Αχ! τι μου θυμησες! οσο για τον μπαμπα, ηταν πολυ καλος και ηξερε ποτε να μπει στο δωματιο και ποτε οχι. Δεν ειναι μονο το ενστικτο της μανας εχει και ο πατερας κατι τις( ετσι πιστευω).
και για το οτι ο πατερας μπορει να τους κοψει τα κεφαλια, αυτο το ξερω για τους γατους που σκοτωνουν τα αρσενικα γατακια για να μην τους παρουν τα πρωτια! Για τα σκυλακια ξερω πως αν καποιο γεννηθει με προβλημα ή θα αποκτησει τοτε η μανα τα σκοτωνει διωχνοντας τα μακρια της.

και παλι να σου ζησουν!!! (bs)

Απάντηση

Επιστροφή στο “ΜΕΤΑΞΥ ΜΑΣ...”