Japanese Αkita

Γενική συζήτηση για τις ράτσες, αναγνωρισμένες
από τον Διεθνή Κυνολογικό Όμιλο F.C.I.
Κανόνες Δ. Συζήτησης
Στο forum αυτό συζητάμε και σχολιάζουμε τα χαρακτηριστικά των φυλών. Απαγορεύεται να βάζετε φωτογραφίες των σκύλων σας στο χώρο αυτό.
Φωτογραφίες καθώς και συζητήσεις εκτός θέματος θα διαγράφονται.
Απάντηση
Άβαταρ μέλους

antonissamos
Akita
Δημοσιεύσεις: 56
Εγγραφή: 02 Φεβ 2010, 19:20

Re: Japanese Αkita

Δημοσίευση από antonissamos » 17 Φεβ 2010, 12:18

φίλε βιτάλης καλημέρα.
δέν είμαι από τήν αθήνα είμαι από σάμο.
ύτά που μου έγραψες με βοήθησαν θα με βοηθούσες όμως περισσότερο απο κοντά.
θα είμαι στήν αθήνα στίς 3 Μαρτίου και θα μείνω για λίγες μέρες.
Θα μπορούσα να επικοινωνήσω μαζί σου για να έρθω να σας δώ?
πές μου ένα τηλ να σε πάρω να τα πούμε άν έχεις χρόνο και μπορείς.
ευχαρηστώ

Άβαταρ μέλους

Βιτάλης
Old Member
Δημοσιεύσεις: 3671
Εγγραφή: 15 Νοέμ 2009, 23:36
Όνομα: Λάκης
Τοποθεσία: Αθήνα
Been thanked: 2 times
Gender:

Re: Japanese Αkita

Δημοσίευση από Βιτάλης » 17 Φεβ 2010, 22:32

Θα σου στείλω το τηλέφωνό μου με πμ. Καλό θα ήταν αν μείνεις μέχρι Κυριακή να έρθεις και στην συνάντηση που κάνουμε κάθε Κυριακή για να δεις από μόνος σου και να κρίνεις.

Άβαταρ μέλους

antonissamos
Akita
Δημοσιεύσεις: 56
Εγγραφή: 02 Φεβ 2010, 19:20

Re: Japanese Αkita

Δημοσίευση από antonissamos » 18 Φεβ 2010, 16:12

θα είμαι μέχρι και την δευτέρα το μεσσημέρι, οπότε θα έρθω να σας δώ.....

Άβαταρ μέλους

antonissamos
Akita
Δημοσιεύσεις: 56
Εγγραφή: 02 Φεβ 2010, 19:20

Re: Japanese Αkita

Δημοσίευση από antonissamos » 18 Φεβ 2010, 16:56

παιδιά καλησπέρα σας. μού είπε κάποιος σήμερα οτι τα ακίτα τα γιαπονέζικα είναι απρόβλεπτα σκυλιά.
δηλαδή μπορεί κάπια στιγμή αν δεν του κάνεις το χατήρι να σε δαγκώσει. ενώ το αμερικάνικο ακίτα δεν το κάνει ποτέ αυτο.
ισχύει κάτι τέτοιο?

Άβαταρ μέλους

Βιτάλης
Old Member
Δημοσιεύσεις: 3671
Εγγραφή: 15 Νοέμ 2009, 23:36
Όνομα: Λάκης
Τοποθεσία: Αθήνα
Been thanked: 2 times
Gender:

Re: Japanese Αkita

Δημοσίευση από Βιτάλης » 18 Φεβ 2010, 23:13

Να μην του κάνεις απλά το χατήρι και να σε δαγκώσει δεν υπάρχει περίπτωση. Κάθε σκυλί όταν δαγκώνει υπάρχει κάποιος λόγος πάντα που ίσως εμείς οι ανθρώποι δεν καταλαβαίνουμε.

Άβαταρ μέλους

Νάσος
Beagle
Δημοσιεύσεις: 23
Εγγραφή: 10 Μαρ 2010, 11:55
Τοποθεσία: Αθήνα
Επικοινωνία:

Re: Japanese Αkita

Δημοσίευση από Νάσος » 12 Μαρ 2010, 11:35

ΑΚΙΤΑ
Ο Ακίτα είναι σκύλος πολυσύνθετος, μοναδικός, γεμάτος αντιφάσεις.
«Θαρραλέος σαν Σαμουράι, τρυφερός σαν γατούλα»
«Ευγενικός όταν τον χαΐδεύεις, άγριος όταν τον προκαλείς.»
« Τρυφερός στην καρδιά, αλύγιστος στη δύναμη.»
Έτσι περιγράφουν οι Ιάπωνες τον Ακίτα, την μεγαλύτερη από τις επτά ιαπωνικές φυλές τύπου σπιτς (Aκίτα, Χοκάιντο, Κοσίνο, Κάι, Κισού, Σικοκού και Σίμπα)

Ο Ακίτα κατάγεται από την πόλη Odate στην περιφέρεια Ακίτα της νήσου Χονσού. Η Odate ήταν από παλιά γνωστή σαν «πόλη των σκύλων».Παραστάσεις σε πήλινα αγγεία που έχουν βρεθεί σε ανασκαφές στην περιοχή δείχνουν σκύλους με όρθια αυτιά και κουλουριαστές ουρές παρόμοια με σημερινές ιαπωνικές φυλές. Τα σκυλιά αυτά έπαιρναν το όνομά τους είτε από την πόλη καταγωγής (Odate-inu,Akita-inu) είτε από την χρησιμότητά τους (Matagi-inu = σκύλος κυνηγιού, Kurigia-inu = σκύλος μάχης) .Αρχικά χρησιμοποιήθηκε σαν σκύλος κυνηγιού ( Matagi – inu) μεγάλου θηράματος (αρκούδα, αγριογούρουνο, ελάφι). Ένα ζευγάρι Ακίτα με απίστευτο θάρρος και μαχητικότητα καταδίωκε και ακινητοποιούσε το θήραμα μέχρι να φτάσει ο κυνηγός και να το σκοτώσει. Συγχρόνως ήταν φύλακας του σπιτιού, προστάτης της οικογένειας και πιστός σύντροφος. Θεωρούνταν σύμβολο καλής υγείας και ευημερίας. Υπήρχε ένα έθιμο, όταν γεννιέται ένα παιδί, η οικογένεια να λαμβάνει, μαζί με τις ευχές για υγεία, μακροζωία και ευτυχία, ένα αγαλματάκι που παρίστανε σκύλο ακίτα. Επίσης τέτοιο αγαλματάκι προσέφεραν σε αρρώστους για γρήγορη ανάρρωση.

Αργότερα, γύρω στο 1800, αλλάζοντας οι οικονομικο-κοινωνικές συνθήκες και αφού οι κυνομαχίες έγιναν όχι μόνο δημοφιλείς, αλλά το πιο αγαπητό δημόσιο θέαμα, οι Ιάπωνες άρχισαν να διασταυρώνουν σκύλους Matagi με Μάστιφ, Αγίου Βερνάρδου και άλλες μολοσσοειδείς φυλές. Αποτέλεσμα αυτών των διασταυρώσεων ήταν σκυλιά μεγαλύτερα σε μέγεθος και δύναμη αλλά διαφορετικού τύπου (Kairyo-ken= Βελτιωμένος σκύλος, Shin-Akita= Νέο Ακίτα ). Πολλά από αυτά είχαν πολλές ρυτίδες, ημιανορθωμένα αυτιά και χαλαρές ουρές. Ο κίνδυνος να χαθούν τα χαρακτηριστικά των ιαπωνικών σκύλων ήταν ορατός. Έτσι ξεκίνησε μια προσπάθεια για διάσωση και διατήρηση του πρωτόγονου ιαπωνικού σκύλου ιδρύοντας τους δυο σημαντικότερους οργανισμούς που ανέλαβαν αυτό το καθήκον, ο ΑΚΙΗΟ το 1927 στην Odate και NIPPO το 1928 στο Τόκυο. Για να βοηθήσει στη πραγμάτωση αυτού του σκοπού η ιαπωνική κυβέρνηση, το 1931 του δίνει επίσημα το όνομα Ακίτα και το ανακηρύσει «εθνικό θησαυρό».

Στις 4 Οκτωβρίου 1932 στην εφημερίδα ASAHI δημοσιεύεται η ιστορία του Χατσίκο , η οποία συγκίνησε και έκανε γνωστό το Ακίτα σε όλη τη χώρα. Αυτό βοήθησε την αναβίωση της φυλής, αφού όλο και περισσότεροι άνθρωποι ενδιαφέρθηκαν να αποκτήσουν ένα γνήσιο Ακίτα.

Η προσπάθεια αναβίωσης της φυλής σταματάει με τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και η φυλή κινδυνεύει να εξαφανιστεί. Κατά τη διάρκεια του πολέμου διατάχθηκε από την αστυνομία να κατασχεθούν (ως πηγή τροφής και γούνας ) όλα τα σκυλιά εκτός τους Γερμανικούς Ποιμενικούς που χρησιμοποιούνταν για στρατιωτικούς σκοπούς. Γι αυτό το λόγο πολλοί κυνόφιλοι, προσπαθώντας να κρατήσουν στην κατοχή τους σκυλιά, διασταύρωναν τα Ακίτα τους με Γερμανικούς Ποιμενικούς. Έτσι με το τέλος του πολέμου δημιουργήθηκε μια δύσκολη κατάσταση . Υπήρχαν τρεις τύποι ακίτα : 1.Matagi -Ακίτα , 2. Ακίτα κυνομαχιών, 3. Ακίτα με χαρακτηριστικά Γερμανικών ποιμενικών. Τότε ήταν (1945-1955) που πολλά ακίτα , κυρίως από την γραμμή Kongo εισήχθησαν στην Αμερική από τους στρατιώτες που επέστρεφαν στην πατρίδα τους. (Το πρώτο Ακίτα έφτασε στην Αμερική με την Έλεν Κέλερ το 1937). Απόγονοι αυτών των σκύλων ζευγάρωναν και ξεκίνησε η εκτροφή των ακίτα στην Αμερική χωρίς να υπάρχει γνώση, γραπτές αναφορές ή οποιαδήποτε περιγραφή της μορφής του αυθεντικού πρωτόγονου ακίτα.
Αντίθετα στην Ιαπωνία συνεχίστηκε η προσπάθεια για να επιστρέψουν στον αυθεντικό τύπο και να εκλείψουν τα μολοσσοειδή χαρακτηριστικά ή τα χαρακτηριστικά του γερμανικού ποιμενικού, και βρήκε πολλούς και ένθερμους υποστηρικτές.
Φτάσαμε έτσι να υπάρχουν πολλές και έντονες διαφορές ανάμεσα στο ιαπωνικό και το αμερικάνικο ακίτα. Το 1996 στο Τόκιο, κατά τη διάρκεια του 1ου Παγκόσμιου Συνεδρίου για το ακίτα, αποφασίστηκε να θεωρούνται δυο διαφορετικές φυλές.Το 1998 στη Γερμανία, στο 2ο Παγκόσμιο Συνέδριο , το αμερικάνικο ακίτα πήρε το όνομα «Μεγάλος Ιαπωνικός Σκύλος»

ΓΕΝΙΚΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ
Η φυσική ομορφιά του Ακίτα, γεμάτη από σφρίγος, ρώμη και έντονη προσωπικότητα δίνει την αίσθηση μιας σπάνιας μεγαλοπρέπειας και αρχοντιάς και ικανοποιεί την αισθητική.
Σε στάση ή σε κίνηση, πάντα διατηρεί μια ευγενική και σοβαρή όψη που συνδυάζει υπέροχα τις αντιθέσεις: καλαισθησία και απλότητα, ηρεμία και ετοιμότητα, αυτοέλεγχο και αυθορμητισμό, διακριτικότητα και τραχύτητα.
Η ισορροπημένη του κατασκευή, οι μυώδεις καλοσχηματισμένες ωμοπλάτες, το βαθύ του στήθος, τα ισχυρά άκρα φέρνουν στο μυαλό γλυπτό σε μάρμαρο ή ξύλο.
Το πλούσιο βελούδινο και γυαλιστερό εξωτερικό του τρίχωμα με το μαλακό και πυκνό υπόστρωμα απαλύνει τις έντονες γραμμές των μυών και οστών ώστε ποτέ δεν έχεις την αίσθηση της σκληρότητας (τραχύτητας).
Τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της φυλής επικεντρώνονται στο κεφάλι και την ουρά. Τα τριγωνικού σχήματος ανασηκωμένα σκούρα μάτια, βαθιά και μυστηριώδη, και τα μικρά τριγωνικά όρθια αυτιά του με την χαρακτηριστική κλίση προς τα εμπρός δένουν αρμονικά με την συνολική εικόνα του κεφαλιού του , φαρδύ και τριγωνικό επίσης.
Η δυνατή και φουντωτή του ουρά, που φέρεται περήφανα κουλουριασμένη στην πλάτη φανερώνει δύναμη και αρμονία συγχρόνως.

Ο χαρακτήρας του είναι έκδηλος μέσα από το άγριο, ερευνητικό και μερικές φορές σκεπτικό του βλέμμα.
Δεν είναι πολύ εκδηλωτικός, στην πραγματικότητα με τους ξένους είναι απόμακρος και καχύποπτος (κάτι που κατά τη γνώμη μου είναι πλεονέκτημα) φυλάσσοντας την αγάπη και τη στοργή του για τους ανθρώπους της οικογένειάς του. Για το λόγο αυτό στην Ιαπωνία εκτιμάται ιδιαίτερα σαν σκύλος σύντροφος, πιστός και προστατευτικός, πάντα παρών αλλά ποτέ ενοχλητικός και αδιάκριτος.
Ο « Σαμουράι» ξέρει πώς να ελέγχει τη δύναμή του και αν τον επιλέξουμε σαν φύλακα, θα κάνει το καλύτερο για να προστατέψει την ιδιοκτησία και τα μέλη της οικογένειάς του. Το ένστικτο αυτό είναι έμφυτο και δεν θα πρέπει να εκπαιδεύεται σε αυτό και σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να ενθαρρύνεται στο δάγκωμα. Δεν γαβγίζει συχνά, όταν όμως το κάνει υπάρχει σοβαρός λόγος.

Από τη φύση του δεν είναι υπερκινητικός και δε χρειάζεται πολύ άσκηση. Του αρέσει να ζει σαν μέλος της οικογένειας μέσα στο σπίτι όπου απολαμβάνει να περνά τις ώρες του ήσυχος.
Για να συμβιώσουμε αρμονικά μαζί του είναι απαραίτητη η κοινωνικοποίησή του από μικρή ηλικία. Καλό είναι να εκπαιδεύεται σε βασική υπακοή, αφού είναι αρκετά κυριαρχικός, ώστε να καταλάβει ότι δεν μπορεί να κάνει ό,τι θέλει.
Η εκπαίδευσή του είναι προτιμότερο να γίνεται από τον ιδιοκτήτη. Αν αυτό δεν είναι δυνατό, λόγω έλλειψης γνώσεων ή πείρας, να γίνεται από έμπειρο εκπαιδευτή παρουσία πάντα του ιδιοκτήτη.
Στην εκπαίδευση του Ακίτα η λέξη «κλειδί» είναι σεβασμός. Δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να χρησιμοποιηθεί βία στην οποία αντιδρά με σφοδρότητα. Πρέπει να θυμόμαστε ότι μαθαίνει πολύ γρήγορα και εύκολα, βαριέται όμως ακόμα γρηγορότερα .
Για την περιποίησή του δεν χρειάζεται ιδιαίτερη φροντίδα. Είναι αρκετό ένα τακτικό βούρτσισμα, συχνότερα την περίοδο που μαδάει, για να διατηρείται σε άριστη κατάσταση.
Το μόνο μειονέκτημά του: Είναι πολύ κυριαρχικός απέναντι σε άλλους σκύλους του ίδιου φύλου και γίνεται εξαιρετικά επιθετικός. Σαν συνέπεια αυτής της πλευράς του χαρακτήρα του, πρέπει πάντα να βγαίνει βόλτα με λουρί και ποτέ ελεύθερος, εκτός αν είμαστε σίγουροι ότι δεν θα συναντήσει σκύλο του ίδιου φύλου.

ΙΔΑΝΙΚΟΣ ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ
Ο Ακίτα χρειάζεται ιδιοκτήτη
  • που γνωρίζει και κατανοεί την ψυχολογία του και αντιλαμβάνεται ότι έχει να κάνει με ένα σκύλο υψηλής νοημοσύνης που απαιτεί σεβασμό στην προσωπικότητά του και στην κληρονομιά την οποία φέρει.
  • που επιθυμεί να γοητευτεί από το αινιγματικό του βλέμμα και την ανατολίτικη έκφρασή του. (αλλά προσοχή, παρόλη την απάθειά του μπορεί να αντιδράσει εξαιρετικά βίαια αν χρειαστεί )
  • που δεν ψάχνει για ένα σκύλο-ρομπότ, αφού ο ακίτα έχει τις δικές του απόψεις.
Τέλος, να θυμάστε : Ο Ακίτα δεν είναι σκύλος για τον καθένα και αυτοί που επιλέγουν να ζήσουν μαζί του, σίγουρα είναι άνθρωποι που δεν τους αρέσουν τα συνηθισμένα πράγματα αλλά προτιμούν κάτι διαφορετικό και ιδιαίτερο!!

Ο ΠΙΣΤΟΣ ΧΑΤΣΙΚΟ
Ίσως το διασημότερο ακίτα στην ιστορία της φυλής ήταν ο Χατσίκο. Η ιστορία του δημοσιεύτηκε σε εφημερίδα του Τόκιο το 1932 και άγγιξε τις καρδιές όλων. Δημιούργησε ενδιαφέρον για τη φυλή και συνέβαλε στο να γίνει το ακίτα συνώνυμο της πίστης και του ισχυρού δεσμού σκύλου-ανθρώπου.
Ο Χατσίκο ήταν ένα λευκό Ακίτα. Γεννήθηκε το Νοέμβριο του 1923 στην πόλη Odate της Ιαπωνίας. Τον Ιανουάριο του 1924, όταν ο Χατσίκο ήταν δυο μηνών αγοράστηκε από τον Δρ Εΐζαμπούρο Ουένο, καθηγητή στο Πανεπιστήμιο του Τόκιο. Ο Δρ Ουένο κατοικούσε στα περίχωρα ης πόλης και χρησιμοποιούσε καθημερινά το τρένο για να φτάσει στο Πανεπιστήμιο.
Ο Χατσίκο μεγάλωσε σαν μέλος της οικογένειας και συντρόφευε τον καθηγητή όχι μόνο στους περιπάτους του αλλά και στη διαδρομή προς το σιδηροδρομικό σταθμό της πόλης κάθε πρωί όπου και περίμενε την επιστροφή του αφεντικού του το απόγευμα.
Τον Μάιο του 1925, όταν ο Χατσίκο ήταν μόλις 18 μηνών, ο Δρ. Ουένο πέθανε στο Πανεπιστήμιο από καρδιακό επεισόδιο.
Μετά το θάνατο του καθηγητή, ο Χατσίκο υιοθετήθηκε από συγγενείς της οικογένειας. Ξαναγυρνούσε όμως κάθε πρωί στο σταθμό και περίμενε μέχρι το απόγευμα ψάχνοντας απεγνωσμένα για τον σύντροφό του. Αυτό συνεχιζόταν καθημερινά για πολλά χρόνια ώσπου ο Χατσίκο πέθανε το 1935 σε ηλικία 12 ετών και 5 μηνών.
Τον Απρίλιο του 1934, και όταν ακόμα ο Χατσίκο ζούσε, στήθηκε στο σιδηροδρομικό σταθμό το μπρούτζινο άγαλμά του. Όταν το νέο του θανάτου του έγινε γνωστό, ο σταθμός κατακλύστηκε από κόσμο και το άγαλμά του σκεπάστηκε από λουλούδια.

NIKOS VAZAKAS
Address:
Weilerhof 4
Niederkassel 53859
Deutschland
Τελευταία επεξεργασία από το μέλος Νάσος την 13 Μαρ 2010, 11:19, έχει επεξεργασθεί 1 φορά συνολικά.

Άβαταρ μέλους

Βιτάλης
Old Member
Δημοσιεύσεις: 3671
Εγγραφή: 15 Νοέμ 2009, 23:36
Όνομα: Λάκης
Τοποθεσία: Αθήνα
Been thanked: 2 times
Gender:

Re: Japanese Αkita

Δημοσίευση από Βιτάλης » 12 Μαρ 2010, 23:16

Νασο τι ηλικια εχει η Ταρα; Εαν θελεις φερτη να την δουμε την Κυριακη και απο κοντα.

Άβαταρ μέλους

Νάσος
Beagle
Δημοσιεύσεις: 23
Εγγραφή: 10 Μαρ 2010, 11:55
Τοποθεσία: Αθήνα
Επικοινωνία:

Re: Japanese Αkita

Δημοσίευση από Νάσος » 13 Μαρ 2010, 01:10

είναι 2.6 χρονών , που γίνετε συνάντηση ..δε ξέρω . Ενημερώστεμε

Άβαταρ μέλους

Βιτάλης
Old Member
Δημοσιεύσεις: 3671
Εγγραφή: 15 Νοέμ 2009, 23:36
Όνομα: Λάκης
Τοποθεσία: Αθήνα
Been thanked: 2 times
Gender:

Re: Japanese Αkita

Δημοσίευση από Βιτάλης » 13 Μαρ 2010, 08:12

Εξορμησεις μελων, συναντηση 14/3.
Τελευταία επεξεργασία από το μέλος Βιτάλης την 13 Μαρ 2010, 22:59, έχει επεξεργασθεί 1 φορά συνολικά.

Άβαταρ μέλους

antonissamos
Akita
Δημοσιεύσεις: 56
Εγγραφή: 02 Φεβ 2010, 19:20

Re: Japanese Αkita

Δημοσίευση από antonissamos » 13 Μαρ 2010, 09:46

Το καλο με εσας εκει στην αθηνα ειναι οτι εχετε την δυνατοτητα
να βρησκεστε μαζι με τα σκυλια σας και να αποκτατε καινουριες εμπειριες για τα σκυλια.
καλη βολτα

Απάντηση

Επιστροφή στο “ΦΥΛΕΣ ΣΚΥΛΩΝ”