Υποφέρω

Αναμνηστική σελίδα στη μνήμη των αγαπημένων φίλων που χάσαμε, ας βάλουμε εδώ μια φωτογραφία σαν ελάχιστο φόρο τιμής………
Απάντηση
Άβαταρ μέλους

Topic author
Killer1995
Puppy
Δημοσιεύσεις: 2
Εγγραφή: 10 Ιαν 2019, 15:20
Όνομα: Νικος

Υποφέρω

Δημοσίευση από Killer1995 » 10 Ιαν 2019, 16:18

Καλησπέρα ξέρω ότι είναι ένα φόρουμ για σκύλους αλλά κάπου πρέπει να πω τον πόνο μου χρειάζομαι βοήθεια και δεν έβρισκα κάποιο πιο ενεργό από αυτό
Την Κυριακή έχασα την γάτα μου 7 ετών νιώθω μεγάλες τύψεις όπως και οι γονείς μου γιατί ήταν άρρωστη καιρό και δεν έκανα κάτι...
Ας αρχίσω ομως την ιστορία από την αρχή για να καταλάβετε
Ο γάτος μου ήταν το πρώτο κατοικίδιο που είχαμε παίζαμε μαζί του καθόταν μέσα τον χειμώνα και οπότε ήθελε έβγαινε έξω...κάποια στιγμή πήραμε ένα αδέσποτο κουτάβι και όσο να έχει σιγά σιγά η προσοχή μας έφευγε από τον γάτο
Αλλά παρόλα αυτά τα πρώτα 5 χρόνια ήταν καλά για αυτόν
Μετά μετακομίσαμε και μετά από κάποιους μήνες ο γάτος αρρώστησε...έβγαζε πιον από το στόμα εξυνε τις πληγές του και μάτωνε του τρέχανε τα σάλια και την ίδια περίοδο αρρώστησε και ο πατέρας μου που ταλεπωρηθηκε έναν χρόνο και στην αρχή νομίζαμε ότι έφταιγε η γάτα και το αφήναμε έξω για να μην κολλήσουν και τα άλλα σκυλιά που είχαμε...
Του δώσαμε κάτι χάπια και σιγά σιγά έδειχνε να περνει τα πάνω του αλλά δεν τον πήγαμε σε κτηνίατρο
Τον τελευταίο καιρό έδειχνε ότι δεν είναι καλά αλλά αγνοούσαμε τα σημάδια...μόνο την μέρα που πέθανε καταλάβαμε πόσο χάλια είναι και τι λάθος κάναμε που δεν τον πήγαμε σε κτηνίατρο από την πρώτη μέρα
Καθότανε σε κούτες συνέχεια εδώ και μέρες και απλά του δειναμε φαει
Την μέρα που πέθανε σηκώθηκε και απομακρύνθηκε από το σπίτι (το κάνουν οι γάτες που νιώθουν ότι παιθενουν)
Αλλά πραγματικά ήταν πολύ χάλια είχαν πριστει τα πόδια του και το πρωσοπο του (αυτό γίνετε και στους ανθρώπους όταν αρχίζει και σταματάει το νεφρό λόγο ότι
παιθενει)και είχε μαζέψει πολλά υγρά στην περιοχή της κοιλιάς δεν είχε δύναμη ούτε λίγο να σηκωθεί
Μετά το μαζέψαμε το βάλαμε σπίτι στο τζάκι να ζεσταθεί για πρώτη φορά μετά από καιρό και θα το πηγαίναμε το πρωί στον κτηνίατρο γιατί ήταν γαμημενη Κυριακή και ήταν κλειστά είχαμε ελπίδα ότι θα γίνει καλά...μέχρι που το είδα να ξεψυχάει το βράδυ και είναι κάτι πολύ τραυματικό για εμένα ακόμα το σκέφτομαι και ανατριχιασω
Αυτό που με έχει διαλύσει ψυχολογικά είναι ότι του μιλαγα και μου απαντούσε ακόμα και σε αυτή την κατάσταση.Υπεφερε και προσπαθούσε με λίγα λίγα βήματα να πάει πιο κοντά στην φωτιά και να ζεσταθεί...κούτσα στραβά του εδεινα και λίγο νεράκι που έπινε με το ζόρι...
Μου έχει στοιχήσει πολύ ο χαμός του...αν παιθεναι γέρικο δεν θα είχα τόσο θέμα αλλα έχω μεγάλο μερίδιο ευθύνης...που λογικά είχε καρκίνο και εγώ το άφηνα έξω στο κρύο ούτε κτηνίατρο δεν το πήγα
Αν και άθεος κάθομαι και ψάχνω πράγματα για την θρησκεία θέλω να πιστεύω ότι δεν χάθηκε στο κενό ότι είναι κάπου και είναι καλά ακόμα και μέντιουμ για ζώα ψάχνω.Κανω πράγματα που τα θεωρούσα αστεία πιο πρίν
Πραγματικά εσείς πως το ξεπεράσατε τι κάνατε?είναι αλήθεια αυτά που λένε ότι μπορούν και εποικηνωνουν κάποιοι με τα νεκρά κατοικίδια τους ? ή τέλος πάντων κάτι μεταφυσικό αρνούμενος να δεχτώ ότι απλά εξαφανίστηκε😢

Άβαταρ μέλους

Morgan_A
Site Administrator
Δημοσιεύσεις: 15122
Εγγραφή: 13 Αύγ 2007, 01:56
Όνομα: Ισιδώρα
Τοποθεσία: Άνω Βούλα
Has thanked: 255 times
Been thanked: 392 times
Gender:
Επικοινωνία:

Υποφέρω

Δημοσίευση από Morgan_A » 10 Ιαν 2019, 16:36

Καλώς όρισες στην συντροφιά μας Νίκο!

Οι τύψεις που αισθάνεσαι τώρα, όσο κι΄αν υποφέρεις δεν βοηθούν σε τίποτα το άμοιρο ζωάκι που έφυγε τόσο αβοήθητο... :pl:
Επίσης δεν θα βοηθήσει σε τίποτα και η επαφή σου με κάποιο διάμεσο που θα επικοινωνούσε με τον γάτο σου τώρα, επειδή πλέον τίποτα δεν μπορεί να γυρίσει πίσω...
Ας ελπίζουμε ότι αυτή η θυσία του καημένου του γατούλη σου, δεν θα είναι άδικη και άσκοπη και θα σου διδάξει στο εξής να φροντίζεις τα ζωάκια σου όταν αντιμετωπίζουν κάποιο πρόβλημα, γιατί έχουν και αυτά ψυχή και υποφέρουν όπως και εμείς οι άνθρωποι, δεν είναι αναλώσιμα είδη...

Δεν γνωρίζω την ηλικία σου και γι΄αυτό και σου δίνω κάποιο ελαφρυντικό, αλλά βέβαια δεν μπορώ να πω το ίδιο και για τους γονείς σου και λυπάμαι πολύ γι΄αυτό που συνέβη στο άμοιρο ζωάκι σας. :cry:

Νίκο τα ζώα δεν είναι παιχνίδια, για να αφήνουμε πεταμένο στην αποθήκη το παλιό, όταν αποκτήσουμε ένα πιο καινούριο...
Αν δεν είμαστε σε θέση να αναλάβουμε τις ευθύνες όλων των ζώων που έχουμε αναλάβει, απλά δεν αναλαμβάνουμε περισσότερα, ή πριν υιοθετήσουμε το καινούριο, βρίσκουμε ένα άλλο σπίτι και μια άλλη οικογένεια και δίνουμε αυτό που για οποιονδήποτε λόγο δεν είμαστε σε θέση να φροντίσουμε...

Τέλος πάντων... ότι και να λέμε τώρα ο γατούλης δεν γυρίζει πίσω ούτε και ο πόνος και η ταλαιπωρία που πέρασε μπορεί να μειωθεί... :pl:


Υ.Γ.
Υπάρχει ειδική ενότητα για τις γατούλες και μάλιστα υπάρχει και topic αφιερωμένο στις γατούλες που έχουμε χάσει και εκεί θα μεταφέρω το post σου.
Τα ζώα δεν πρέπει να συγκρίνονται με τον άνθρωπο, γιατί ανήκουν σε άλλες σφαίρες ζωής...
Oφείλουμε να τα σεβόμαστε σαν συνοδοιπόρους, με τους οποίους βρεθήκαμε από κοινού πιασμένοι στο δίχτυ της αιώνιας δημιουργίας...

Εικόνα

Άβαταρ μέλους

Topic author
Killer1995
Puppy
Δημοσιεύσεις: 2
Εγγραφή: 10 Ιαν 2019, 15:20
Όνομα: Νικος

Υποφέρω

Δημοσίευση από Killer1995 » 10 Ιαν 2019, 18:08

23 χρονών είμαι δεν έχω ελαφρυντικά και ρίχνω την ευθύνη σε εμένα αποκλειστικά
Η γάτα και όταν την κρατούσαμε σπίτι έβγαινε όταν δεν έκανε κρύο...
Έιχαμε και 8 σκυλιά λόγο του ότι το ένα από τα δύο που ειχα γέννησε γιατί το πήραμε έγκυο δώσαμε τα άλλα 4 και αυτή την στιγμή έχω 4 και η γάτα παραμελήθηκε απλά ταιζοταν και της είχαμε μια κούτα έξω για να μπαίνει...λίγο τα οικονομικά λίγο το ένα το άλλο δεν της έκανα ούτε ένα εμβόλιο πράγμα που μετανιώνω πικρά
Δεν ξέρω τι είχα στο μυαλό μου.Ημουν σε φάση σιγά μην πάθει κάτι αφού το ταιζω είναι καλά...σε αντίθεση με τα σκυλιά που είναι εμβολιασμενα πλέον και στειρωμένα νόμιζα ότι η γάτα χρειάζεται απλά φάει και είναι εντάξει...και όταν το έβλεπα άρρωστο δεν έδειχνε σημάδι ότι είναι τόσο άσχημα και δεν ανυσηχησα καθόλου
Ένας φίλος μου μου είπε ότι μάλλον όταν έβγαζε πιον από το στόμα δεν είχε κολλήσει ακόμα τίποτα γιατί του έδωσα κάτι χάπια και έγινε καλά.Την μέρα που πέθανε κατάλαβα ότι είχε γεμίσει υγρά στο θώρακα και στην κοιλιά... αυτό από ότι άκουσα είναι θανατηφόρο ότι κ να κάνεις
Παρόλα αυτά δεν μειώνονται οι ευθύνες μου και οι τύψεις είναι πολύ μεγάλες
Όταν το έχασα κατάλαβα πόσο το αγαπούσα και μετάνιωσα που του εδειχνα αδιαφορία...σε αντίθεση με τα σκυλιά που έπαιζα...
Πραγματικά να μετανιώσεις για κάτι που δεν έκανες είναι το χειρότερο συναίσθημα ξερωντας ότι δεν γυρίζει πίσω και το ζώο
Σίγουρα μου έγινε μάθημαωστε να προσέξω το παραμικρό στα κατοικίδια
Παρόλα αυτά δεν νομίζω να ξανά πάρω ζώο δεν αντέχω την απώλεια με τίποτα δεν θέλω να το περάσω ξανά

Απάντηση

Επιστροφή στο “ΘΑ ΤΟΥΣ ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ ΠΑΝΤΑ!!”